سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٢٣٢ - ويژگىها و اوصاف اولياء الهى يا انسان كامل عرفانى

٥٠. كليد درهاى بسته‌اند: «مفتاح مبهمات.»[١]

٥١. عدالت‌گرا هستند: «قد الزم نفسه العدل.»[٢]

٥٢. اهل خلوص و خالص شده خدايند (مخلص‌اند): «قد خلص اللّه فاستخلصه.»[٣]

٥٣. منتظران رحمت الهى‌اند: «محبنا ينتظر الرحمة.»[٤]

٥٤. چهره‌هايشان نمايانگر خشوع الهى است: «... علو وجوهم غبرة الخاشعين.»[٥]

٥٥. احياگران سنت و ميرانندگان بدعت‌اند: «احيو السنه و اماتوا البدعة.»[٦]

٥٦. صاحب نفس عفيف و پاك‌اند: «و انفسهم عفيفه.»[٧]

٥٧. صبور و شكيبا در برابر مشكلات هستند: «صبروا اياما قصيره اعقبتهم راحة طويله.»[٨]

٥٨. عملگرا (اهل عمل) اند: «و القول بالعمل.»[٩]

٥٩. فروخورندگان خشم‌اند: «مكظوما غيظه.»[١٠]

٦٠. شكرگزار دائمى‌اند: «و همه الشكر.»[١١]

٦١. حق‌گرا و باطل‌گريزند: «و لا يدخل فى الباطل و لا يخرج من الحق.»[١٢]

٦٢. مقام شهود آخرت دارند و قيامت را مى‌بينند: «فكانما قطعوا الدنيا الى الاخرة و هم فيها فشاهدوا ما وراء ذلك فكانما اطلعوا غيوب اهل البرزخ فى طول الاقامة فيه.»[١٣]

٦٣. اصحاب زهد حقيقى‌اند، «كانوا قوما من اهل الدنيا و ليسوا من اهلها فكانوا

[١] - همان.

[٢] - همان.

[٣] - همان.

[٤] - نهج البلاغه، خ ١٠٩.

[٥] - همان، خ ١٢١.

[٦] - همان، خ ١٨٢.

[٧] - نهج البلاغه، خ ١٨٤.

[٨] - همان.

[٩] - همان.

[١٠] - همان.

[١١] - همان.

[١٢] - همان.

[١٣] - نهج البلاغه، خ ٢٢٢.