سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٢٢٨ - ويژگىها و اوصاف اولياء الهى يا انسان كامل عرفانى

٦. سحرخيز و شب‌زنده‌دار و احياگران شب هستند: «فاما الليل فصافون اقدامهم ...»[١]

٧. نقاد خويشتن و اهل محاسبه‌اند: «فلو مثلهم لعقلك فى مقاومهم المحموده و مجالسهم المشهوده و قد نشروا دواوين اعمالهم و قرعوا المحاسبة انفسهم على كل صغيرة و كبيرة ...»[٢]

٨. ياد معاد دلهايشان را مشغول كرده است (معادانديش و قيامت باورند): «فاتقوا الله عباد الله تقية ذى لب شغل التفكر قلبه»[٣]

٩. پرچم‌هاى هدايت و چراغ‌هاى روشنگرند: «لرأيت اعلام هدى و مصابيح دجى»[٤]

١٠. احياگر دل و ميراننده نفس اماره‌اند: «قد احياء عقله و امات نفسه»[٥]

١١. اهل ورود به درگاه و بارگاه قرب الهى‌اند: «لكل باب رغبة الى الله منهم يد قارعة.»[٦]

١٢. معبود و محبوبشان در دلهايشان عظيم و ماسواى الهى در چشم‌هاشان صغير و كوچك است «عظم الخالق فى انفسهم فصغر ما دونه فى أعينهم.»[٧]

١٣. ذاكر الهى و به ياد معبودشان هستند: «للذكر لأهلا أخذوه من الدنيا بدلا.»[٨]

١٤. طالب رضاى الهى و اصلاح دل‌اند: «... بما استعمل قلبه و أرضى ربه.»[٩]

١٥. شيدا و واله و عاشق خدايند: «و قلوبهم اليك ملهوفة.»[١٠]

١٦. بسيار استغفار بر گناهان خويش دارند (اصحاب استغفارند): «و تقشعت بطول‌

[١] - همان، خ ١٨٤.

[٢] - همان، ٢٢٢.

[٣] - همان، ٨٢.

[٤] - همان، خ ٢٢٢.

[٥] - همان، خ ٢١٠.

[٦] - نهج البلاغه، خ ٢٢٢.

[٧] - نهج البلاغه، خ ١٨٤.

[٨] - نهج البلاغه، خ ٢٢٢.

[٩] - نهج البلاغه، خ ٢١٠.

[١٠] - نهج البلاغه، خ ٢٢٧.