سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٢٢١ - اوصاف سالكان الهى

(استاد حسن‌زاده آملى)

نكته دوم: تنها به حبل الهى و عروه وثيق خداى سبحان چنگ زده و از «يقين» كه از مواهب خاصه است بهره‌مند مى‌شود و از سرچشمه اصلى حقائق معرفت و محبت را مى‌نوشد و كليد تمامى ابواب هدايت و قفل درهاى هلاكت و ضلالت مى‌گردد و ...

على ٧ در فرازى از حكمت نهج البلاغه خطاب به كميل در وصف انسان‌هاى الهى و وارسته و اهل اللّه آورده‌اند:[١]

«هجم بهم العلم على حقيقه البصيره و باشروا روح اليقين و استلانوا ما استوعره المترقون و انسوا بما استوحش منه الجاهلون و صحبوا الدنيا بابدان ارواح‌ها معلقه بالمحل الاعلى ...».

در مطالب نورانى و حقائق قدسى فوق اشاراتى نهفته است كه به برخى از آنها مى‌پردازيم:

اشاره اول: سالك در سلوك به تدريج به مقام كشف و شهود رسيده و ابواب نزول و تجلى افاضه‌هاى خاصه حضرت حق بر رويش گشوده مى‌گردد و علوم و معارفى معنوى اعم از علوم الهامى يا علوم ذوقى كه حضرت آن را «علم الارجل» ناميده‌اند[٢] از سينه سالكان به سر و زبانشان سرازير مى‌گردد.[٣]

اشاره دوم: سالك در عين بودن در ميان مردم و با مردم «مع الحق» است و روحش سير و سفر در عالم ارواح است.[٤]

[١] - نهج البلاغه، صبحى صالح، حكمت ١٤٧.

[٢] - نهج البلاغه، خطبه ١٠٩.

[٣] - عرفان و حماسه، ص ١١٥، استاد جوادى آملى.

[٤] - در اين زمينه به كتاب رساله لب الباب، ص ٩٧ و ٩٨، علامه سيد محمد حسين حسينى تهرانى مراجعه شود.