سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ١٧٧ - ج) راههاى دستيابى به مرگ ارادى

تو بندگى چون گدايان به شرط مزد مكن‌

كه خواجه خود روش بنده‌پرورى داند

بود بازرگانى او را طوطئى‌

در قفس محبوس زيبا طوطئى‌

چون‌كه بازرگان سفر را ساز كرد

سوى هندوستان شدن آغاز كرد

هر غلام و هر كنيزى را ز جود

گفت بهر تو چه آرم گوى زود؟

هر يكى از وى مرادى خواست كرد

جمله را وعده بداد آن نيك مرد

گفت طوطى را چه خواهى ارمغان‌

كارمت از خطه هندوستان‌

گفتش آن طوطى كه آنجا طوطيان‌

چون ببينى كن ز حال من بيان‌

كان فلان طوطى كه مشتاق شماست‌

از قضاى آسمان در حبس ماست‌

بر شما كرد او سلام و داد خواست‌

و از شما چاره ره و ارشاد خواست‌

گفت مى‌شايد كه من در اشتياق‌

جان دهم اينجا بميرم در فراق؟

اين روا باشد كه من در بند سخت‌

گه شما بر سبزه گاهى بر درخت؟

اينچنين باشد وفاى دوستان‌

من در اين حبس و شما در بوستان؟

ياد آريد اى نهان زين مرغ‌زار

يك صبوحى در ميان مرغ‌زار

ياد ياران يار را ميمون بود

خاصّه كان ليلى و اين مجنون بود

قصه طوطى جان زينان بود

كو كسى كو محرم مرغان بود

كو يكى مرغى ضعيفى بى‌گناه‌

و اندرون او سليمان با سپاه‌

باز مى‌گردم از اين اى دوستان‌

سوى مرغ و تاجر هندوستان‌

مرد بازرگان پذيرفت آن پيام‌

كو رساند سوى جنس از وى سلام‌