(١) به حقيقت به شما مى‌گويم: به راستى، دانشمند را به وسيله نادان سنجند و نادان را به وسيله هواى نفسش، به شما سفارش مى‌كنم كه بر دهانهايتان مهر خموشى زنيد تا آنچه براى شما گفتنش روا نيست از آنها بيرون نيايد.

(٢) به حقيقت به شما مى‌گويم: شما آنچه را خوش داريد درنيابيد مگر با شكيبايى بر آنچه خوش نداريد و آنچه مى‌خواهيد به دست نياريد جز به ترك آنچه بدان مشتاقيد.

(٣) به حقيقت به شما مى‌گويم: اى دنياپرستان، چگونه كسى كه از شهوت خويش به دنيا نكاهد و رغبتش را از آن نگسلد، به آخرت دست يابد؟ (٤) به حقيقت به شما مى‌گويم: اى دنيا پرستان، شما نه دنيا را دوست داريد و نه به آخرت اميدواريد، چه اگر دنيا را دوست مى‌داشتيد كارى را گرامى مى‌شمرديد كه به وسيله آن دنيا را دريابيد[١] و اگر آخرت را مى‌خواستيد كردار كسى را داشتيد كه اميد آن دارد.

(٥) به حقيقت به شما مى‌گويم: اى دنيا پرستان، هر يك از شما به گمانى رفيقش را دشمن دارد ولى نفس خود را با وجود يقين (به بدى آن) دشمن نمى‌دارد.

(٦) به حقيقت به شما مى‌گويم: هر يك از شما چون به حقّ پاره‌اى عيبهايش را ياد كنند خشمگين شود و چون به (نادرست به اوصافى) كه در او نيست ستوده شود شادمان گردد.

(٧) به حقيقت به شما مى‌گويم: ارواح شياطين چندان كه در دلهاى شما فعّال و شاداب گردند در دگر چيزى شاداب و فعّال نشوند. به راستى، خداوند دنيا را به شما بخشيده تا در آن براى آخرت كار كنيد و براى آن نداده كه از آخرت بازتان دارد، و در واقع آن را براى شما گسترده تا بدانيد كه خداوند بدان وسيله شما را بر انجام عبادت يارى داده و بدان شما را بر ارتكاب گناهان مدد نكرده است و به راستى شما را در آن به طاعت فرمان داده و به معصيت در آن امر نفرموده است، و به حقيقت شما را در آن بر حلال يارى داده و حرام را در آن بر شما حلال نساخته است و به درستى، آن را براى شما از آن رو گسترده كه در آن با يك ديگر پيوند خويشى نگهداريد نه از آن رو كه از يك ديگر بگسليد.

(٨) به حقيقت به شما مى‌گويم: مزد چيزى است كه (همه را) بدان رغبت بسيار است ولى جز كسى كه كار كند آن را به دست نيارد.

(٩) به حقيقت به شما مى‌گويم: درخت جز به ميوه خوب كامل نباشد، همچنين دين جز به پرهيز از محرّمات كامل نباشد.

(١٠) به حقيقت به شما مى‌گويم: به راستى، كشت نيكو نشود مگر به آب و خاك، همچنين ايمان‌

[١] مراد كارى است معنوى از نوع احسان و خدمت به خلق كه در دنيا اعتبار و احترامى به آدمى بخشد.- م.