پس از او به صاحب آن اشتر سرخ موى كه پاك و پاكيزه و مطهّر است و نشانه او در كتاب تو اين است كه او با ايمان است و بر كتابها[١] مسلّط، و اين كه ركوع‌كننده و سجده‌گزار و راغب (به آخرت) و راهب (از دنيا) است. دوستانش بينوايانند و گروهى ديگر (از مستمندان) ياران او باشند و به روزگار او سختى و زمين لرزه و كشتار[٢] واقع شود. نامش «احمد» و «محمّد امين» است و از بازماندگان (پيمبران) پيشين باشد[٣]. به تمام كتابها (ى آسمانى) تصديق و تمام رسولان را باور دارد، امّتش مشمول رحمت و بركت يافته‌اند و ساعتهاى معينى دارند كه براى نماز اذان گويند. او را تصديق كن كه برادر توست.[٤] (١) اى موسى، او امين من است و بنده راستين مباركى است كه به هر چه دست نهد بدان بركت مى‌دهيم.[٥] چنين است در علم من و چنينش آفريدم، آن ساعت پايانه را بدو برگشايم و به امّت او كليدهاى دنيا را به پايان آرم، به ستمكاران بنى اسرائيل بگو كه نامش را نزدايند و ياورى به او را ترك نكنند، (هر چند) به راستى ترك‌كننده‌اند، دوستدارى او نزد من كارى نيك (و حسنه) است و من با اويم و من از حزب اويم و او از حزب من است، و حزب من همان پيروزمندانند.[٦] (٢) اى موسى، تو بنده منى و من خداوند تو هستم، بينواى كوچك را خوار مشمار و بر توانگر رشك ميار، هنگام يادآورى من سر بسپار و به گاه خواندن نامم به رحمتم چشم دار. لذت حلاوت تورات را به آواز سر سپرده‌اى اندوهگين به من بشنوان. هنگام يادآورى از من آرام‌گير و مرا بپرست و به‌

[١] در الروضة به جاى« على الكتب»،[ على الكتب كلّها- بر تمام كتابها] آمده( كه مراد كتابهاى آسمانى است.- م.)

[٢] در الروضة:[ ...( و قتل و قتال- و كشتار و پيكار] آمده است.

[٣] در الروضة آمده است:[ اسمه احمد محمد الامين من الباقين من ثلة الاولين الماضين- نامش احمد، محمد امين، از بازماندگان پيمبران نخستين گذشته است‌]

[٤] در الروضة به جاى« يؤذّنون فيها بالصّلوات فيه صدّق فانّه اخوك» آمده است:[ يؤدّون فيها الصلوات، اداء العبد الى سيّده نافلته فبه فصدّق و منهاجه فاتّبع- كه در آن اوقات نمازها را ادا مى‌كنند مانند بنده‌اى كه به سرور خود اداى احترام مى‌كند. پس به او باور دار و راهش را پيروى كن‌]

[٥] در الروضة آمده است‌[ يا موسى انّه امّى و هو عبد صدق يبارك له فيما وضع يده عليه و يبارك عليه- اى موسى او درس ناخوانده است و او بنده راستينى است كه بر هر چه دست نهد برايش مبارك شود و او بدان بركت افزايد]

[٦] در الرّوضة اضافه دارد[ فتمّت كلماتى لا ظهرن دينه على الاديان كلّها و لاعبدن بكل مكان و لا نزلن عليه قرآنا فرقانا شفاء لما في الصدور من نفث الشيطان فصلّ عليه يا ابن عمران فانّى أصلّي عليه و ملائكتى- پس كلماتم بدو تمام شد تا دين او را بر تمام اديان اظهار كنم و برترى دهم و تا در هر جا مرا( چنان) پرستند و تا قرآن را كه تميز دهنده( حق از باطل) و شفاى سينه‌هايى است كه از دميدن شيطان آسيب ديده، بر او فرو فرستم. پس اى پسر عمران به او درود فرست زيرا من و فرشتگانم بر او درود مى‌فرستيم‌]