رحمت كند بنده‌اى را كه چون گناه كرد اعتراف كند و بترسد[١] و كردار نمايد و بر حذر شود[٢] و بشتابد[٣] و عبرت داده شود و عبرت گيرد و بازش دارند[٤] و باز ايستد و پاسخ گويد[٥] و باز آيد[٦] و بازگردد[٧] و توبه كند و پيروى نمايد و بى‌انحرافى گام بر جاى گام امامش نهد و در طلب‌[٨] بكاود و به گريز[٩] نجات يابد و از اندوخته‌[١٠] بهره گيرد و نهادش را پاك سازد و آماده رستاخيز باشد و براى روز كوچيدن و زاد راه و حال نياز و جاى بينوايى خود از توشه مدد گيرد و پيشاپيش برگ عيشى به سراى درنگ خود فرستد. پس ساز و برگى براى خود آماده سازيد. (١) آيا برخورداران از طراوت جوانى انتظارى جز دوران پيرى مى‌كشند و آنان كه در خرّم رويى تندرستيند چشمداشتى جز بلاهاى ناگهانى بيمارى دارند و آنان كه در ايّام مهلت «هستى» اند انتظارى جز غافلگيرى «نيستى» و فرا رسيدن وفات و نزديكى مرگ دارند؟ (٢) و فرمود ٧: بپرهيزيد از خدا، بسان پرهيز كردن كسى كه براى گسستن (از دنيا) دامن برچيده (و از علايق مادّى مجرّد گشته) و سخت كوشا كمر بسته‌[١١] و در مهلت (عمرش براى توشه‌اندوزى) شتاب كرده و در وحشتكده (دنيا) دل واپس داشته و نگران بوده‌[١٢] و در روى آوردن بلا[١٣] و پايان سرنوشت‌[١٤] و انجام بازگشت نگريسته است. خدا براى انتقام (از عاصيان) و يارى (به مطيعان) بس است و بهشت براى ثواب و پاداش كفايت است و دوزخ براى شكنجه و كيفر بسنده است و قرآن خدا براى حجّت آوردن و مجاب كردن خصم كافى است.

(٣) مردى او را از سنّت و بدعت و فرقت (تكروى) و جماعت پرسيد. امام ٧ فرمود: امّا

[١] يعنى: از خدا بترسد.- م.

[٢] يعنى: از گناه برحذر باشد.- م.

[٣] يعنى به كار خير بشتابد- م.

[٤] يعنى: اولياء و انبياء و ناصحان از گناه بازش دارند و محرّمات را به او بفهمانند.- م.

[٥] يعنى: مسئول باشد.- م.

[٦] يعنى: به راه حق بازآيد.- م.

[٧] يعنى: از جادّه معصيت باز گردد.- م.

[٨] يعنى: در طلب دانش و فضيلت و كسب ثواب بكاود.- م.

[٩] يعنى: به گريز از معصيت نجات يابد.- م.

[١٠] يعنى: از اندوخته معرفت و يا ذخيره آخرت بهره گيرد.- م.

[١١] در پاره‌اى نسخه‌ها به جاى« ... تجريدا. و جدّ تشميرا»[ .. تجريدا، و وحّد تشميرا- و در دامن برچيدن خود تنها و بيهمتاست‌] آمده است.

[١٢] در ن، به جاى« اشفق في وجل»[ و بادر عن وجل- در وحشتگاه به كردار شتافته‌] آمده است.

[١٣] در پاره‌اى نسخه‌ها به جاى« كرّة الموئل»[ كثرة المال- بسيارى مال.] آمده كه ظاهرا خطاى نسّاخ است.

[١٤]( در پاره‌اى نسخه‌ها به جاى عاقبة المصير[« عاقبة الصبر- سرانجام شكيبايى‌] آمده.) و در ن،[ عاقبة المصدر] است.