(١) اى عيسى، خرد ورز و بينديش و در كرانه‌هاى زمين بنگر كه سرانجام ستمكاران چگونه بوده است؟ (٢) اى عيسى، هر توصيفى كه برايت كردم اندرزى است، و هر گفته من به تو حقّ است و من خود حقّ آشكاركننده‌ام، پس به حقيقت مى‌گويم اگر تو پس از آنكه آگاهت كردم از من نافرمانى كنى، در برابرم دوست و يارى ندارى.

(٣) اى عيسى، دلت را با پرواى از من پرورش ده. و به زيردستت بنگر و به زبر دستت منگر، و بدان كه سرآمد هر خطا و گناهى همانا دنيا دوستى است، پس دنيا را دوست مدار كه به راستى من (نيز) دوستش ندارم.

(٤) اى عيسى، دلت را براى من پاك دار و در خلوتها بسيارم ياد كن. و بدان كه شادمانى در آنست كه با بيم و اميد به سويم روى آورى، در اين روى آوردن زنده (و پويا) باش و مرده (و فسرده) مباش.

(٥) اى عيسى، بر من شرك مياور و از من بر حذر باش، و به تندرستى (و عافيت موقّت) فريفته مشو و بر خود غرّه مباش، زيرا دنيا چون سايه‌اى گذرنده است و آنچه از آن رو كند چنان است كه پشت كرده (و آينده‌اش بسان گذشته‌اش باشد) پس كوشش خود را صرف رقابت در كارهاى نيك كن و همواره با حق باش گر چه تكّه تكّه‌ات كنند و به آتشت بسوزانند. پس از شناخت، نسبت به من كافر مشو و با نادانان همراه مباش زيرا هر چيزى با چيزى است (كه بدان سنخيّت يافته) (٦) اى عيسى، از ديدگانت برايم سرشك ببار و به دل به درگاهم سر بسپار.

(٧) اى عيسى، در حال سختى از من فريادرسى خواه، زيرا من به فرياد گرفتاران مى‌رسم و به بيچارگان پاسخ گويم و منم مهربانترين مهربانان.

(٨)

اندرزهاى مسيح ٧ در انجيل و جز آن «از حكمتهاى اوست»

(٩) خوشا بر مهرورزان به يك ديگر، هم آنانند كه به روز رستاخيز رحمت شوند. خوشا بر سازش دهندگان ميان مردم، هم آنانند كه به روز رستاخيز مقرّبانند. خوشا بر پاكدلان، آنانند كه به روز رستاخيز خدا را ديدار كنند. خوشا بر فروتنان در دنيا، آنانند كه به روز رستاخيز سريرهاى پادشاهى را به ميراث برند.[١] خوشا بر بينوايان كه آنان راست ملكوت آسمان، خوشا بر اندوهگنان، آنانند كه شاد مى‌شوند.

خوشا بر آنان كه از راه سرسپردگى گرسنگى و تشنگى كشند، هم آنانند كه سيراب شوند [خوشا بر آنان كه كار نيك كنند، (هم آنانند كه) برگزيدگان خدا خوانده شوند.] خوشا بر آنان كه به خاطر پاكيزگى‌

[١]( حضرت موسى بن جعفر ٧ در نصايح خود به هشام به اين بخش از انجيل استشهاد فرموده. رك: ص ٤٠٠ همين كتاب.)