(١) اى موسى، زبانت را در پس دلت قرار ده تا سالم مانى و شب و روز بسيار مرا ياد كن تا سود برى و از پى خطاها مرو كه پشيمان گردى زيرا وعده‌گاه خطاها دوزخ است.

(٢) اى موسى، با كسانى كه از گناهان مى‌پرهيزند سخن پاكيزه‌گوى و با آنان همنشين باش و ايشان را دوستان ايّام غيبت خويش (كه در حضور و غياب يكسانند) برگزين و با آنها جدّى (و صريح) باش تا با تو جدّى باشند.[١] (٣) اى موسى، هر آنچه به نيّت (تقرّب به) من انجام شود، اندكش هم بسيار باشد و آنچه براى ديگران انجام يابد كمش هم بسيار است. به راستى، بهترين روزهاى تو آن است كه در پيش دارى پس بنگر آن روز (كه روز تميز و تشخيص است) چه روزى است و براى پاسخگويى در آن آماده باش، زيرا تو را باز دارند و بازخواست كنند. پند خود را از روزگار و مردم زمانه فراگير چه روزگار (چون سپرى مى‌شود) هر چه دراز باشد كوتاه است و (چون فرصتى براى كسب ثواب پايدار است) هر چه كوتاه باشد بلند است و همه چيز فانى است. پس چنان كردار كن كه گويى پاداش كار خود را به عيان مى‌بينى تا ناگزير به آخرت طمع بيشترى بندى، زيرا آنچه از دنيا باقى مانده مانند همان است كه از آن سپرى شده و هر كه كردار كند بايد با بينايى دل و نمونه‌سان باشد. اى پسر عمران براى خود دلسوزى كن و خيرجوى خود باش تا فردا به روز بازپرسى كامياب شوى، همان جاست كه بيكاره‌ها زيانمندند.[٢] (٤) اى موسى، به ترك دنيا دل خوش دار و از آن روى بتاب كه دنيا از آن تو نيست و تو اهل آن نيستى، تو را چه به سراى ستمگران؟ مگر آنكه (كسى) كار خيرى در آن كند كه در اين صورت براى او بهترين سراى باشد.[٣]

[١] در الروضة افزوده است‌[ يا موسى الموت يأتيك لا محالة فتزوّد زاد من هو على ما يتزوّد- اى موسى، ناگزير مرگت در رسد، پس از هم اكنون براى سرايى كه در آن توشه‌اى فراهم نتوان كرد زاد سفرى آماده كن.]

[٢] در الروضة افزوده است‌[ يا موسى الق كفّيك ذلّا بين يدىّ كفعل العبد المستصرخ الى سيّده فانّك اذا فعلت ذلك رحمت و انا اكرم القادرين.

يا موسى سلنى من فضلى و رحمتى فإنهما بيدى لا يملكها احد غيري و انظر حين تسألنى كيف رغبتك فيما عندى لكلّ عامل جزاء و قد يجزى الكفور بما سعى- اى موسى در برابر من دو كف دستهايت را چون بنده‌اى كه از مولايش دادخواهى مى‌كند به التماس بر آر زيرا اگر چنين كنى مورد رحمت قرار گيرى و من بخشنده‌ترين قدرتمندانم.

اى موسى فضل و رحمت مرا در خواست كن كه اين دو به دست من است و ديگرى آنها را ندارد و بنگر هنگامى كه از من درخواستى مى‌كنى علاقه‌ات بدان چه نزد من است چگونه است. هر كرداركننده‌اى را پاداشى است و ناسپاس را بدان چه مى‌كند مجازات باشد.]

[٣] در الروضة افزوده است‌[ يا موسى ما امرك به فاسمع و مهما اراه فاصنع، خذ حقايق التوراة الى صدرك و تيقظ بها في ساعات الليل و النهار و لا تمكن ابناء الدنيا من صدرك فيجعلونه وكرا كوكر الطير- اى موسى آنچه فرمودمت بشنو و آنچه نشانت دادم بكار بند، حقايق تورات را به سينه سپار و در ساعات شب و روز از آن هشيارى طلب و دنيا دوستان را بر آن آگاه مكن كه آن را چون لانه پرندگان آشيانه خود قرار دهند]