(٥) امام امينى رفيق و پدرى مهربان و شفيق‌[٣] و برادرى همزاد است و چون مادرى براى كودك خردسال دلسوز و پناهگاه بندگان است.[٤] (٦) امام امين خداوند در زمين او و ميان آفريدگان اوست و حجّت اوست بر بندگانش و خليفه او در سرزمينهايش.

(٧) امام از گناهان پاك و از عيبها مبرّاست، به دانش به ويژگى پيراسته و به بردبارى آراسته، نظام دين و توانمندى مسلمين (و آيت) خشم بر منافقان و نابودى كافران است.

(٨) امام يگانه روزگار خويش است، احدى نه همپايه او[٥] و دانشمندى نه هم مايه اوست، نه برايش عوضى و نه مثلى و نه مانندى است. هر فضلى ناخواسته و ناجسته، ويژه اوست كه (خداوند) موهبت بخش فضيلت فزايش به ويژگى عطا فرموده است. پس كيست كه به شناخت امام يا كنه وصف تمام او برسد.[٦]؟ (٩) هيهات هيهات! كه خردها از توصيف مقامى از مقامات او و فضيلتى از فضايل او گمند و خاطرها سرگردان و مغزها حيران‌[٧] و سخنوران بربسته زبان و شاعران قاصر از بيان و اديبان ناتوان‌

[١] در الكافى و العيون به جاى« ... في غيابات»،[ ... في غياهب ..- در تيرگيهاى مظلم ...] آمده و به اضافه دارد[ ... و جواز البلدان و القفار و لجج البحار. الامام الماء العذب على الظّلماء- ... و پروانه عبور از شهرها و بيابانها و لجّه درياهاست. امام آب گواراى زلال تشنگان است.]

[٢] در الكافى به اضافه دارد:[ و الشّمس المضيئة- و خورشيد تابان‌]

[٣] در متن« ... و الولد الشّفيق- و فرزند مهربان» و در پاره‌اى نسخه‌ها[ ... و الوالد الشفيق ...] آمده است كه وجه اخير مرجّح است و همين گونه ترجمه شد.

[٤] در الكافى و العيون اينجا اضافه دارد:[ ... في الدّاهية و الناد- ... در گرفتارى بزرگ و به دادخواهى‌]

[٥] در پاره‌اى نسخه‌ها عبارت« لا يدانيه»[ لا يداينه- او را محاكمه و مجاب نمى‌كند] خوانده مى‌شود.

[٦] در الكافى و العيون آمده است‌[ فمن ذا الذي يبلغ معرفة الامام او يمكنه اختياره- ... و انتخابش در امكان او باشد]

[٧] در الكافى و العيون به اضافه دارد[ .. و خسئت العيون و تصاغرت العظماء و تحيّرت الحكماء و تقاصرت الحلماء- ديدگان نابينا شده و بزرگان كوچك و حكيمان حيران و شكيبايان و پرحوصلگان ناتوان گشته‌اند]