رهاورد خرد، ترجمه تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٥١ - توصيف آن حضرت
داديم پيشوايانى كه به فرمان ما ره مىنمودند، گردانديم، و به آنان نيكوكارى و برپاداشتن نماز و پرداختن زكات را وحى كرديم، و پرستندگان ما بودند»[١]. و فرزندان او ٧ قرنى پس قرنى آن را از يك ديگر به ارث بردند تا ميراثش به پيامبر (اسلام) ٦ رسيد و خداوند فرمود:
إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا- نزديكترين مردم به ابراهيم همان كسانى هستند كه از او پيروى كردهاند و اين پيامبر و مؤمنان»[٢] پس آن (امامت و پيشوايى) ويژه ايشان بود و پيامبر ٦ آن را به على ٧[٣] سپرد و در فرزندان برگزيدهاش كه خداوند به ايشان علم و ايمان داد قرار گرفت و اين گفته اوست: وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّهِ إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهذا يَوْمُ الْبَعْثِ وَ لكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ- و كسانى كه از دانش و ايمان برخوردار شدهاند گويند بر وفق كتاب الهى تا روز رستاخيز درنگ كرديد، و اين روز رستاخيز است، ولى شما به هيچ وجه نمىدانستيد»[٤] به همان ترتيبى كه خدا آن را جارى كرد و در فرزندانش تا به روز قيامت واجب ساخت.[٥] از آنجا كه پس از محمد ٦ پيامبرى نيست اين نادانان از كجا امامت را با نظر و آراء (ناقص) خود برمىگزينند؟ (و به نصب امام از پيش خود از طريق شوراى كذايى مىپردازند؟) (١) به راستى، امامت مقام پيامبران و ميراث اوصياء (و سفارششدگان به نصّ) است، به درستى، امامت خلافت خدا و جانشينى پيامبر او ٦ و مقام امير مؤمنان ٧ و جانشينى حسن و حسين عليهما السّلام است.
(٢) به راستى، امام زمام دين و نظام مسلمين و صلاح جهان و عزّت مؤمنان است. امام[٦] پايه و ريشه اسلام فزاينده و شاخسار روينده و براينده آن است. به وجود امام است كه نماز و زكات و روزه و حجّ و جهاد درست آيد و فوايد عامّه و صدقات و اجراى حدود و احكام عملى شود و مرزها و نواحى (سرزمين اسلام) پاسدارى گردد.
(٣) امام است كه حلال خدا را حلال و حرامش را حرام مىداند و حدود خدا را بر پا مىدارد و از دين خدا پشتيبانى مىكند و با اندرز نيكو و حجّت رسا (مردم را) به راه خدا مىخواند.
[١] الأنبياء، ٧٢ و ٧٣
[٢] آل عمران، ٦٨
[٣] در الكافى و العيون اضافه دارد[ بامر اللَّه تعالى على رسم ما فرض الله- به فرمان خداى تعالى و به ترتيبى كه خدا واجب فرمود]
[٤] الروم، ٥٦
[٥] در الكافى و العيون اين عبارت چنين آمده است[ فهي في ولد على ٧ خاصّة الى يوم القيامة- و آن( امامت) به خصوص در فرزندان على ٧ است تا به روز قيامت]
[٦] در الكافى و العيون[ انّ الامام ..- به راستى، امام ...] آمده است.