ذلِكَ لَمَيِّتُونَ. ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ.[١] و هر آينه، ما آدمى را از چكيده‌اى از گِل آفريديم. سپس او را نطفه‌اى [در قطره آبى‌] ساختيم در قرارگاهى استوار. آن گاه، نطفه را خونِ بسته‌اى ساختيم و آن خون بسته را پاره‌گوشتى كرديم و آن پاره گوشت را استخوان گردانيديم، و بر آن استخوانها گوشت پوشانديم. سپس او را به آفرينشى ديگر باز آفريديم. پس بزرگ و بزرگوار است خداى يكتا، كه نيكوترينِ آفرينندگان است. سپس، شما از پسِ آن، هر آينه مردگانيد. سپس، روز رستاخيز برانگيخته مى‌شويد.

يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْ وَنُقِرُّ فِي الْأَرْحَامِ مَا نَشَاءُ إِلَى‌ أَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّى‌ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَى‌ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِن بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئاً وَتَرَى الْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَا أَنزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِن كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ. ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّهُ يُحْيِي الْمَوْتَى‌ وَأَنَّهُ عَلَى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ. وَأَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لَّارَيْبَ فِيهَا وَأَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ.[٢] اى مردم! اگر از برانگيخته شدن پس از مرگ، به شك اندريد. پس [بدانيد كه‌] ما شما را از خاك و سپس از نطفه و پس از آن از خونى بسته و آن گاه از پاره گوشتى، با آفرينشى تمام يا ناتمام، آفريديم تا [توانايى‌مان را بر بازگرداندنتان‌] براى شما روشن و پديدار سازيم. و آنچه را بخواهيم تا مدّتى معين در زهدانها نگاه مى‌داريم. آن گاه، شما را كودكى بيرون مى‌آوريم. سپس [پرورشتان مى‌دهيم‌] تا به نيرومندى خويش برسيد. و از شما برخى جانشان [در خُردى‌] برگرفته شود و برخى تا فروترين دوره زندگى باز برده شود تا [آنجا كه‌] در پىِ دانايى‌

[١] - مؤمنون، آيه ١٢- ١٦

[٢] - حج، آيه ٥- ٧