بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَن يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثَاماً. يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَاناً. إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحاً فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً. وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَاباً. وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَاماً. وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمّاً وَعُمْيَاناً.[١] و بندگان رحمان، آنان‌اند كه بر زمين با فروتنى و نرمى راه مى‌روند، و چون نادانان، ايشان را [به سخنى ناروا] مخاطب سازند، سخنى مسالمت‌آميز (يا سلام) گويند. و آنان كه شب را براى پروردگار خويش در سجده و به نماز ايستاده به روز آرند. و آنان كه گويند: پروردگارا! عذاب دوزخ را از ما بگردان، كه عذاب آن پيوسته و بر دوام است؛ همانا بد آرامگاهى و بد ماندن جايى است. و آنان كه چون هزينه كنند، نه اسراف كنند و نه تنگ گيرند و ميان اين دو به راه اعتدال باشند و آنان كه با خداى يكتا خداى ديگر نخوانند (نپرستند) و كسى را كه خداوند، كشتن وى را حرام كرده، نكشند، مگر بحقّ، و زنا نكنند. و هر كه اين كارها را انجام دهد، كيفر بِزِه خويش ببيند، عذاب او به روز رستاخيز، دو چندان شود و در آن [عذاب‌] به خوارى جاويدان باشد، مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و كار شايسته كنند. پس اينان‌اند كه خداوند، بدى‌هاشان را به نيكى‌ها بَدَل گردانَد، و خدا، آمرزگار و مهربان است. و هر كه توبه كند و كار شايسته كند، همانا او به خدا باز مى‌گردد، بازگشتى بسزا. و آنان كه گواهى دروغ (باطل و به نا حق) ندهند، و چون بر بيهوده و ناپسند بگذرند با بزرگوارى بگذرند. و آنان كه چون به آيات پروردگارشان ياد آور و پند داده شوند، بر آنها مانند كران و كوران نيفتند؛ بلكه آنها را به گوش هوش بشنوند و به ديده بصيرت ببينند. و

[١] - فرقان، آيه ٦٣- ٧٦