یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٣ - ختم نبوت و اجتهاد

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١٠، ص: ٢٣٢

ولی از لحاظ مقصود و معنی باید تابع علم باشیم.*

در تفسیر المیزان جلد ٣، صفحه ٧٣ از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل میکند:

قیل له: هل عندکم شیء من الوحی؟ قال: لا و الذی فلق الحبة و برأ النسمة الّا ان یعطی اللَّه عبداً فهماً فی کتابه.

در صفحه ٧٤ از تفسیر عیاشی نقل میکند:

عن الفضل بن یسار قال: سألت اباجعفر علیه السلام عن هذه الروایة: ما فی القرآن آیة الّا و لها ظهر و بطن، و ما فیه حرف الّا و له حدّ و لکل حدّ مطَّلَع. ما یعنی بقوله: ظهر و بطن؟ قال: ظهره تنزیله و بطنه تأویله، منه ما مضی و منه ما لم یکن بعد، یجری کما یجری الشمس و القمر، کلما جاء منه شیء وقع، قال اللَّه: و مایعلم تأویله الّا اللَّه و الراسخون فی العلم، نحن نعلمه.

در صفحه ٧٥ از صافی نقل میکند:

عن علی علیه السلام: ما من آیة الّا و لها اربعة معان: ظاهر و باطن و حد و مطّلع. فالظاهر التلاوة (ای المعنی الظاهر من التلاوة) و الباطن الفهم (ای ما هو فی باطن الظاهر من المعنی) و الحد هو احکام الحلال و الحرام (ای ظاهر المعارف المتلقاة من القرآن فی اوائل المراتب و اواسطها) و المطّلع هو مراد اللَّه من العبد منها (ای المرتبة العلیا من المعارف) [١].

النبوی المعروف: