یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩٦ - جامعه و تاریخ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١٠، ص: ٤٩٥

حقائقه و معارفه او لاح لهم ما یخالفها فلا بأس به و انما یجب علی صاحب الشبهة او النظر المخالف ان یعرض ما عنده علی کتاب اللَّه بالتدبر فی بحث اجتماعی، فان لم یداو دائه عرضه علی الرسول او من اقامه مقامه حتی تنحلّ شبهته او یظهر بطلان ما لاح له ان کان باطلًا، قال تعالی: الذین یستمعون القول ...

معنی حریت فکری در اسلام

و الحریة فی العقیدة و الفکر علی النحو الذی بیناه غیر الدعوة الی هذا النظر و اشاعته بین الناس قبل العرض فانه مفض الی الاختلاف المفسد لاساس المجتمع القویم ... و اما تحمیل الاعتقاد علی النفوس و الختم علی القلوب و اماتة غریزة الفکرة فی الانسان عنوة و قهراً و التوسل فی ذلک بالسوط او السیف او بالتکفیر و الهجرة و ترک المخالطة فحاشا ساحة الحق و الدین القویم ان یرضی به ...

و لکن من الاسف انّا معاشر المسلمین سلبنا هذه النعمة و ما لزمها (الاجتماع الفکری و حریة العقیدة) کما سلبنا کثیراً من النعم العظام التی کان اللَّه سبحانه انعم علینا بها ...

پایان کار و غایت نهایی اجتماع انسانی

در ص ١٤٠ تحت عنوان «الدین الحق هو الغالب علی الدنیا بالآخرة و العاقبة للتقوی» میگویند:

انسان طالب سعادت حقیقی است و آن یکی بیش نیست

فان النوع الانسانی بالفطرة المودوعة فیه یطلب سعادته الحقیقیة و هو استوائه علی عرش حیاته الروحیة و الجسمیة معاً حیاة اجتماعیة باعطاء نفسه حظه من السلوک الدنیوی و الاخروی و قد عرفت ان هذا هو الاسلام و دین التوحید.

و اما الانحرافات الواقعة فی سیر الانسانیة نحو غایته و فی ارتقائه الی اوج کماله فانما هو جهة الخطأ فی التطبیق لا من جهة بطلان حکم الفطرة. و الغایة التی یعقبها الصنع و الایجاد لابدّ ان تقع یوماً معجّلًا او علی مهل، قال تعالی: فأقم وجهک للدین حنیفاً فطرة اللَّه التی فطر الناس علیها لاتبدیل لخلق اللَّه ذلک