یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٣ - امر به معروف و نهی از منکر

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١٠، ص: ٢٤٢

و دزدی میکند ولی انتقاد نمیکند.

٨. امر به شیئی امر به مقدمات وی هست. ما باید ببینیم راه اصلاح چیست و قبلًا باید نقطههای اصلی انحراف و کجی را به دست بیاوریم که در چه نقطه است. ما نباید به نام امر به معروف و نهی از منکر، در ترخیصات مردم دست درازی کنیم و به بند کفش و دکمه لباس و موی سر و دوخت جامه مردم ایراد بگیریم. ان اللَّه حرّم حراماً فلاتعتدوها ... لعن اللَّه الخوارج ضیقوا علی انفسهم ... (کجاست؟) از یکی از اساتید بزرگ فقه شنیدم این حدیث را که: ان اللَّه یحب ان یؤخذ برخصه کما یحب ان یؤخذ بعزائمه.

٩. سئل علیه السلام عن میت الاحیاء ... امر به معروف عامل حیات جامعه اسلامی است، بها تقام الفرائض.

١٠. امر به معروف و آزادی که خود اسلام قائل است، آزادی در حدود مصالح اجتماعی و در حدود حفظ نفس خود!

١١. احادیث رفق و نرمی، از آن جمله حدیث معروف شتر

١٢. طبقه رمیده؛ با طبقه رمیده چه باید کرد؟ هر روز دردی است و هر دردی دوایی لازم دارد. هر روز یک نوع فساد است و آن نوع فساد اصلاح مخصوصی میخواهد. امروز طرز مبارزه ما به شکل سنگر به دست دشمن دادن و فرار در سربازخانه و حق بیرون آمدن نداشتن در آمده است. باید مجاری اجتماعی از فرهنگ و روزنامه و رادیو و تلویزیون را در دست گرفت. وای به حال مردمی که با فرصتها مبارزه میکنند و میجنگند، دشمن فرصتها میباشند.

١٣. گلستان باب اول، صفحه ٩٢:

چهار کس از چهار کس رنجند: حرامی از سلطان و دزد از پاسبان و فاسق از غمّاز و روسپی از محتسب، و آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است.