لا أضحك اللّه سنّ الدّهر إن ضحكت و آل أحمد مظلومون قد قهروا
تا آخر أبيات مى‌خواندم و حضرت رسول «صلى اللّه عليه و آله» مى‌گريست چون شعر تمام كردم فرمود كه نيكو گفته‌اى و مرا شفاعت كرد تا ببخشيدند و اين جامۀ رسول خدا است كه در بردارم. و از اين خبر معلوم مى‌شود كه گريۀ بر امام حسين مظلوم (عليه السلام) موجب أجر جميل و جزاى جزيل است.

ديده كز بهر شهيد كربلا شد أشكبار يابد از نور سعادت روشنى روز شمار
از عقيق تشنۀ شاه شهيدان ياد كن گوهر أشكى ز بحر ديدۀ خونين ببار
هر كه او امروز گريانست از بهر حسين با لب خندان بود فردا به صدر اقتدار

فصل دوّم در عقوبت قاتلان امام حسين (عليه السلام)

قبل از اين حديثى از صحيفۀ رضويّه قتل افتاد كه كشنده امام حسين «عليه السلام» در تابوت است از آتش و دست و پاى او به سلاسل آتشين مقيّد و عقوبات وى فزونتر از حدّ و عدّ، و هم در صحيفۀ شريفه به اسانيد عاليه حضرت رضويّه مذكور است كه حضرت رسالت پناه «صلى اللّه عليه و آله» فرمود كه: موسى بن عمران بعد از وفات برادرش هارون «عليهما السلام» دست دعا بدرگاه كبريا برداشت كه الهى برادرم هارون شربت فوات چشيد و رخت از زندان فنا به بوستان بقا كشيد، مر او را بيامرز، حقّ سبحانه به او وحى فرستاد كه اگر از من آمرزش اوّلين و آخرين طلبى دعاى تو را اجابت كنم و همه را بيامرزم مگر قاتل حسين بن على را كه من خود انتقام از قاتل او خواهم كشيد.

كسى كو آنچنان خونى بريزد چنان افتد كه هرگز برنخيزد
در كنز الغرائب آورده كه مهتر و بزرگتر همۀ ماران در دوزخ مارى است كه او را «شديد» گويند هر روز هفتاد بار مى‌لرزد و از او زهر فرو مى‌ريزد و حقّ سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه اى شديد چه مى‌خواهى؟ مى‌گويد الهى عقوبت قاتلان امام حسين «عليه