روضة الشهداء - کاشفی، ملا حسین - الصفحة ١٧٣ - باب چهارم در بعضى از احوال سيّدة النّساء فاطمة زهرا (عليها السلام)
در روايتى آمده است كه ظرفى خالى نزديك فاطمه نهاده بود چون دعا كرد ديد كه بخارى از آن برمىآيد نيك نظر كرد و آن را مملوّ ديد از طعام، سر آن را بپوشيد و حسن را به طلب آن حضرت فرستاد و حسن از عقب سيّد عالم روان شد و با اندك زمانى خواجۀ كونين، حجرۀ ما در سبطين را به نور حضور وافر السرور خويش، زيب و زينت تمام داد.
دميد صبح سعادت كه يار بازآمد
چه غم چه باك كه آن غمگسار بازآمد
و چون حضرت پيغمبر (صلى اللّه عليه و آله) بر مسند حشمت قرار گرفت فاطمه به در مصاف سرپوش برگرفت ظرفى ديد پر از نانهاى لطيف و مملوّ از گوشتهاى لذيذ و نظيف، فاطمه از مشاهدۀ آن حال متحيّر شده دانست كه وقوع آن صورت، جز بركت الهى و ميمنت حضرت رسالت پناهى، نيست وظائف حمد احد جلّ ذكره و عم برّه و مراسم درود احمد (صلوات اللّه عليه) به تقديم رسانيد خواجۀ عالم بدين عبارت زيبا پرسيد من اين لك هذا؟ اى فاطمه اين از كجا به تو رسيده است؟ عندليب زبان زهراى بتول على الفور بر شاخسار قبول به ترنّم اين جواب ملهم شد كه هو من عند اللّه اين از نزد خداوند است! إِنَّ اَللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشٰاءُ بِغَيْرِ حِسٰابٍ [١]به درستى كه خدا روزى مىدهد هر كه را مىخواهد از خزانه غيب بيشمار از جهت كثرت به جهت بعد از استماع اين كلام گل رخسار سيّد انام از شادى برافروخت و فرمود كه سپاس مر خداى را كه از راه فضيلت تو را به سيّدۀ زنان بنى اسرائيل يعنى مريم بنت عمران مانند گردانيد كه هرگاه حضرت اله، او را روزى فرستادى و زكريّا از او پرسيدى كه اين از كجاست؟ همين جواب دادى كه هو من عند اللّه پس حضرت رسول (صلى اللّه عليه و آله) فرمود كه تا على و حسن و حسين را حاضر گردانيدند و مجموع از آن مائدۀ مباركه تناول فرمودند چنانچه سير گرديدند براى هر يك از ازواج طاهرات نيز فرستادند راوى گويد كه تمام اهل بيت و متعلّقان از آن خوردن به حظوظ كامله محظوظ شده بودند و هنوز آن ظرف از طعام مملو بود پس فاطمه همسايگان را نيز باقسام وافيه بهرهمند گردانيد و فائدۀ آن طعام به اغلب خاصّ و عام رسيد.
[١] -سوره آل عمران، آيه:٣٧.