زين بحر آبگون چو كسى آب خوش نخورد
دل را ز آبخورد جهان سرد كرده‌ايم
پس از محاربت بسيار به سبب غلبۀ فجّار و اشرار، از عالم غدّار رخت بربسته و در روضۀ رضاى پروردگار قرار گرفت. «رضوان اللّه عليه»

و بعضى گفته‌اند: كه عمر بن على در آن حرب حاضر نبوده و اين قول نزد علما أصلح است. امّا مشهور آنست كه در آن روز به سعادت شهادت فايز گشته است.

٦٢. شهادت عثمان بن على

و بعد ازو عثمان بن على به اجازت سبط نبى و ولى.

تكاور را ز پيش صف برانگيخت ز لب مانند دريا كف فرو ريخت
حربى مردانه در پيوست و دست مبارزان را به شوكت مردانگى فرو بست، و رجزى مى‌خواند كه سه بيت از ترجمه آن اين است.

آمده عثمان به جنگ تيغ يمان در يمين خورده به قتل شما پيش برادر يمين
شامى مدبر چرا تيغ كشد بر حسين نيست دلش را مگر ديدۀ انصاف بين
صبح شهادت دميد وقت صبوح منست مست شدم، دم‌به‌دم از قدح حور عين
بعد از حرب بيكران به زخم گران يزيد ابطحى، شمع حيات آن چراغ دودمان ولايت و امامت به باد أجل منطفى شد. و آن گنج جواهر زواهر معانى، به زير خاك فوات مختفى گشت. «رضوان اللّه عليه» .

رفت و كحل روشنى در چشم عالم بين نماند برگ عيش و شادمانى در دل غمگين نماند

٦٣. شهادت عون بن على:

از عقب وى عون بن على كه جوانى بود خوش صورت زيبا سيرت صافى نيّت پاكيزه طويّت. نزد امام حسين آمد و گفت: اى برادر مرا صرفه نيست كه مبارز طلبم كه در آن تأخير و توقّفى مى‌رود و من در قتال أعادى تعجيل دارم. اجازت فرماى و همّت ارزانى دار امام حسين «عليه السلام» گفت: اى برادر لشكر دشمن بسيار است و مخالف ما از