بگريد يا كسى را بگرياند چشم او در آن روزى كه همه چشمها گريان باشد نگريد. و هر كه مجلسى سازد كه ذكر ما را زنده گرداند، دل او نميرد به وقتى كه همه دلها از هول بميرد. پس اى عزيز! جهد كن تا در اين ايّام مشقّت انجام، قطره‌اى آب، از ديده ببارى و آن قطره را ضايع و بى‌حاصل مپندارى كه هديّه تو در «يَوْمَ لاٰ يَنْفَعُ مٰالٌ وَ لاٰ بَنُونَ» [١]آب ديده و سوز سينه خواهد بود.

اشكى بده آلوده و گنجى بردار آهى بزن آهسته و ملكى بستان
نور الائمه خوارزمى (رحمه اللّه) آورده، كه اى مشتاقان اهل بيت! بگرييد و اى محبّان خاندان، ناله و زارى كنيد كه روح مقدّس امام حسين «عليه السلام» از هودج قدس به اشك شما مى‌نگرد. به ماتم‌داران خود از روى شفقت نظر مى‌كند روزى كه امام حسين «عليه السلام» كمر شفاعت بر بندد هر كه امروز براى او گريسته، آن روز لب اميدش از شادى يافتن مراد به خندد.

آخر هر گريه ما خنده‌ايست مرد آخر بين، مبارك بنده‌ايست
امام اسماعيل بخارى «رحمة اللّه عليه» در تفسير كبير آورده، كه امام زاهد «قدّس سرّه» در مجلس عاشورا مى‌گفت: اى مسلمانان اين مصيبت را سهل مصيبتى مشماريد و اين تعزيت را آسان تعزيتى مپنداريد.

زين ماتم ار سپهر به قانون گريستى از چشم اختران همه شب خون گريستى
چون ابر كاشكى همه تن چشم بودمى تا من درين غم، از همه افزون گريستى
قبل ازين گفته شد كه در روز قتل امام حسين «عليه السلام» هر سنگى و كلوخى كه در حوالى بيت المقدس برداشتند، در زير آن خون تازه يافتند.

در شواهد النبوّه آورده كه زمخشرى در كتاب ربيع الابرار روايت كرده است از هند خواهرزادۀ امّ معبد فرمود: رسول «صلى اللّه عليه و آله» در خيمه من خواب كرد و چون بيدار شد آب طلبيد، و هر دو دست مبارك خود را به شست و مضمضه كرد و آب مضمضه را در خار بنى كه بر يك طرف خيمه بود، ريخت، چون بامداد كرديم، ديديم

[١] -سورۀ شعراء آيه ٨٨.