اين كتاب همانند برخى از كتابهاى هم عصر خويش مانند: بدايع الوقائع آصفى و تاريخ وصّاف استرآبادى ادب شيرين و نثر قوى توأم با شعر و مقرون با تاريخ و مشحون از آيات و روايات مى‌باشد اين نقطه قوّت در اين كتاب از امتياز والا و اعتبار بيشترى برخوردار مى‌باشد.

٢. كثرت معلومات:

يكى ديگر از نقاط قوّت آن كثرت معلومات مؤلّف، و تنوّع محتويات كتاب مى‌باشد كتاب سرشار از علوم، معارف، اطّلاعات كلامى، تاريخى، فقهى و نجومى مى‌باشد و اين تنوّع و تكثّر، نوعى جاودانگى و استمرار و دوام بر كتاب بخشيده است كه كمتر نظير آن را از نظر تنوّع و تكثّر، مى‌توان در بين هم رديفان خويش پيدا نمود.

٣. منابع متنوّع:

يكى ديگر از نقاط قوّت آن برخوردارى از منابع گوناگون و مأخذ متعدد مى‌باشد در اين كتاب از دهها كتاب و منبع نادر و كمياب و دست اوّل، مطالبى نقل شده است كه امروز نمى‌توان آنها را پيدا نمود و اتّفاقا اسامى آنها نيز قيد و ضبط شده است اين امر به محقّقين و پژوهشگران روز اين امكان را مى‌آفريند كه جهت شناخت آن منابع هم بوده باشد باز به اين كتاب مراجعه‌اى داشته باشند تا به منابع اصلى دسترسى پيدا كنند.

٤. منابع غير شيعه:

چهارمين نكته قوّت اين كتاب بهره‌گيرى آن از منابع اهل سنّت در مقام معرّفى اهل بيت (ع) و نشان دادن مقامات و مراتب آنان مى‌باشد. به قول شاعر:

خوشتر آن باشد كه سرّ دلبران گفته آيد در حديث ديگران
دوستداران اهل بيت (ع) و مشتاقان نشر فضائل آن خاندان دوست دارند كه حديث محبوب و معشوق خود را از زبان تمام كائنات بشنوند از دوست، دشمن، از خودى و بيگانه و از هر منبع و مأخذى كه گوياى فضل، و راهگشاى علوم و معارف آنان بوده باشد (گرچه بخشى از اين توسعه، جزء ضعف كتاب است كه در مبحث خود خواهد آمد) ولى اساس كلّى و موضعگيرى عمومى آن، نقطۀ قوّت و امتياز آن مى‌باشد.

٥. جامع بودن:

پنجمين نقطۀ قوّتى كه به نوعى امتياز هم محسوب مى‌گردد جامع بودن