به ياد حسين على، گريه كن كزين گريه پيدا شود آبروى
هر آن نامه‌اى كز خطا شد سياه بدان آب كردن توان شست‌وشوى
در آثار آمده كه حسين روز قيامت به عرصات درآيد با چهرۀ خون‌آلود و گويد:

«ربّ اشفعنى فيمن بكى على مصيبتى» خدايا مرا شفاعت ده در حق كسى كه در مصيبت من گريسته الهى هر كه در دنيا بر شهيدى و غريبى و محرومى و مظلوم و بى‌كسى و بى‌برگى و بر تشنگى و گرسنگى من گريه كرده او را به من به بخش! شفاعت آن سيّد به محل قبول رسيده گريندگان حسين را برات نجات ارزانى دارند.

گر آب زنى ز ديده، راه شهدا بخشند گناه تو به شاه شُهدا

بيان ابتلاى يعقوب و يوسف عليهما السّلام

و ديگر از زمرۀ أنبيا و فرقه أصفيا ابتلاى يعقوب عليه السلام و بلاى يوسف عليه السلام مشهور است، و اكثر احوال ايشان در سوره يوسف مذكور و امام ركن الدين محمد المشهور به امام‌زاده در ترجمه سوره يوسف كه مشتمل بر روايات شريفه و محتوى بر حكايات لطيفه است كه در سبب نزول اين سوره علماى تفسير را اقوال است و قولى چند بيان كرده و از جمله وجهى نادر آورده كه اين سوره جهت تسلّى حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله نازل شده، بعد از استماع واقعه حسنين و اين وجه به همان عبارت امام با اندك تغييرى اينجا به تحرير در مى‌آيد:

در صحايف آثار و لطايف اخبار نوشته‌اند: «كه روزى سيّد سادات و منشأ جميع سعادات سر دفتر جريده كاينات و شاه بيت قصيده موجودات، عليه افضل الصلوات و اكمل التّحيات نشسته بود حسن و حسين را بر كنار نشانده و در عالم خوشتر از آن چه باشد مقصود در كنار و قاصد از آن ميانه بر كنار درياى رحمت موج زده بود و در شب افروز بر ساحل افتاده آن روز آفتاب و ماه از يك برج مى‌تافت و قيامت ناآمده بر