ابو الحسين يحيى هادى امام بزرگ بوده، از ائمه زيديّه در ايّام معتضد در يمن ظهور كرد و او را هادى الى الحقّ لقب دادند. و اولاد او ملوك و ائمه زيديّه در ايّام معتضد در يمن ظهور كرد و او را هادى الى الحقّ لقب دادند. و اولاد او ملوك و ائمه يمن‌اند، و حسن قبلى پسر اوست. و آل ابى العساف (القياس) از نسل محمد بن مرتضى بن يحيى‌اند. و احمد بن ابى الناصر بن يحيى الهادى او را ناصر الدين اللّه لقب دادند. و ناصريّه از اولاد او بسيارند و عقب ايشان در يمن و خوزستان هست. و محمد رسّى نقباء و قضاة شيرازند كه از اولاد اويند و نقيب النقبا و قاضى القضاة قطب الدين ابو زرعه از اولاد زيد اسودند و او پسر ابراهيم محمد رسى است. و ابن طقطقى صاحب اموال و ضياع و عقار از اولاد قاسم الرسّى بن محمد است، و موسى رسّى به مصر بوده و از عقب او آنجا بودند و آخر بنى رسّى ايشانند. و بنى رسى آخر بنى ابراهيم طباطبااند. و ايشان آخر بنى اسماعيل ديباجند. و اسماعيل پسر ابراهيم غمر و او پسر حسن بن حسن بن على بن ابى طالب «عليه السلام» .

اين بود شمّه‌اى از انساب و اعقاب امام حسن عليه السلام كه بر سبيل ايجاز و اختصار ذكر يافت و بعد از اين در عقب سبط شهيد شروع مى‌رود بعون اللّه تعالى.

مقصد ثانى: در ذكر عقيب سبط شهيد ابى عبد اللّه الحسين «عليه السلام»

آن حضرت امام سوّم است. از ائمۀ اثنا عشر و ابو الأئمة است لقب وى سيّد و شهيد، ولادتش سنۀ اربع من الهجرة، و شهادتش دهم محرم الحرام سنۀ ٦١ و ميان ولادت برادرش حسن و حمل وى پنجاه روز بود. و طهر واحد نيز گفته‌اند، و مرضعۀ او، امّ الفضل بود، زوجۀ عبّاس بن عبد المطلب بلبن قثم بن عباس و او را چهار پسر و دو دختر بوده امّا پسران على اكبر است و على اوسط كه امام زين العابدين «عليه السلام» خوانند. و على اصغر و عبد اللّه و به روايت ديگر شش پسر داشته چهار مذكور و محمّد و جعفر، و در تاريخ العالم به جاى محمّد عمر آورده و اللّه اعلم. و بر هر تقدير عقب او از امام على زين العابدين است و پس از آن حضرت تا مهدى كه قائم آل محمّد است «صلى اللّه عليه و آله» . نه امامند از ائمّه اثنا عشر، لا جرم مطالب اين مقصد را در نه فصل ايراد مى‌كنم.