پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٩ - اى برتر از خيال و قياس و گمان و وهم!

بعضى نيز گفته‌اند «مثل» در اينجا به معناى صفات است يعنى هيچ موجودى اوصافى همچون اوصاف خدا ندارد.

روشن است كه نتيجه اين تفسيرهاى سه‌گانه در بحث ما يكسان است هرچند از راه‌هاى متفاوتى مطلب را دنبال مى‌كند.

قابل توجّه اين‌كه در حديثى مى‌خوانيم: مردى نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد: «ما رَأسُ الْعِلْمِ؟»: «بالاترين مرحله علم چيست؟».

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «مَعْرِفَةُ اللَّهِ حَقَّ مَعْرِفَتِهِ‌»: شناخت خدا آنچنانكه شايسته او است» سپس پيامبر صلى الله عليه و آله افزود: «أَنْ تَعْرِفَهُ بِلامثالٍ وَ لا شَبَهٍ وَ تَعْرِفَهُ الهاً واحِداً خالِقاً قادِراً اوَّلًا وَ آخِراً وَ ظاهرِاً وَ باطِناً، لا كُفْوَلَهُ وَ لا مِثْلَ لَهُ فَذاكَ مَعْرِفَةُ اللَّهِ حَقَّ مَعْرِفَتِهِ!»: «اين‌كه بدانى او نه مثلى دارد نه شبيهى، و او را به عنوان معبود واحد و خالق و قادر و اوّل و آخر و ظاهر و باطن بشناسى كه نه مثلى دارد و نه مانندى، اين است حق معرفت اللَّه». [١]

روشن كه اين حق معرفت جنبه نسبى دارد وگرنه چنانكه گفتيم هيچ‌كس او را چنانكه هست نمى‌شناسد.