پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧ - الطرق الى اللَّه

«وسواسان خناس» نقاب بر صورت زده، و همچون غول‌هاى افسانه‌اى عرب، چند صباحى در جاده اصلى گام بر مى‌دارند، و هنگامى كه گروهى را به دنبال خود كشاندند، از صراط مستقيم منحرف شده، و آنها را در درّه‌هاى هولناك «ضالّين» و «مغضوب عليهم» پرتاب مى‌كنند.

پس چه بايد كرد؟

و راه نجات كجا است؟

آيا تنها با پاى چوبين عقل مى‌توان اين راه را پيمود، هر چند همين پاى چوبين نيز وسيله‌اى است از وسائل خداداد و نورى از انوار الهى است؟!

يا بايد سوار بر بال و پر وحى شد و به آسمان معرفت صعود كرد، و از شمع و چراغ فراتر رفت و دست به سوى خورشيد تابان دراز نمود، و با استمداد از خود او به او رسيد، و از ذاتش براى ذاتش كسب دليل كرد؟

چرا كه به مضون حديث رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: «مَنِ ابْتَغَى الْعِلْمَ في غَيْرِ الْقُرآنِ اضَلَّهُ اللَّهُ‌»: «كسى كه علم (و هدايت) را در غير قرآن جستجو كند خداوند او را گمراه مى‌سازد!». [١]

مگر كسى غير او، او را به درستى مى‌شناسد تا بتواند به ديگران معرّفى كند؟

كتاب حاضر كه سومين جلد از تفسير موضوعى پيام قرآن است تلاشى است در اين راستا و براى شناخت خداوند از طرق مختلف با راهنمايى آيات قرآن مجيد، و تأييد حكم عقل با لسان نقل، و تحكيم پايه‌هاى برهان با آيات وحى.

[١].