پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٧ - شرح مفردات

آنكه، تسبيح و حمد او مى گويد». [١]

طريحى در مجمع البحرين مى‌گويد حكماء عبادت را به سه‌گونه تقسيم كرده‌اند:

عبادت جسمانى مانند نماز و روزه، و عبادت روحانى مانند اعتقاد به توحيد و ساير عقايد دينى، و عبادات اجتماعى مانند جهاد در برابر دشمن و انواع كمك‌ها و تعاون.

«طاغوت» صيغه مبالغه از مادّه طغيان است‌ [٢] و مى‌دانيم طغيان به معناى هرگونه تجاوز از حدّ است، و لذا واژه طاغوت به هر موجود سركش و متجاوزى گفته مى‌شود، مانند: شيطان، ساحران، جبّاران، حاكمان ظالم، و حتى به مسيرهايى كه به غير حقّ منتهى مى‌گردد طاغوت گفته مى‌شود.

اين واژه هم به معناى فرد، و هم به معناى جمع مى‌آيد.

طبرسى در مجمع البيان در تفسير آية الكرسى پنج قول در معناى طاغوت ذكر مى‌كند شيطان، كاهن، ساحر، انسان‌ها و جنّييان سركش و بت‌ها (ولى ناگفته پيداست كه همه اين اقوال به يك معناى جامع باز مى‌گردد كه در بالا به آن اشاره شد)

تفسير و جمع‌بندى‌

[١]. اسراء، آيه ٤٤.

[٢]. بعضى گفته‌اند در اصل «طُغووُتْ» بوده، سپس لام الفعل به جاى عين الفعل آمده، و واو ما قبل مفتوح‌قلب به الف گرديده و «طاغوت» شده.