سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٢ - موانع توبه

کتاب در آخرت نمي‌انديشند، بي‌شک تبعيت از هواهاي نفساني مانع بهره‌مندي آنان از رحمت، نعمات و فيوضات الاهي مي‌گردند.

٢. آرزوهاي طولاني: آرزوي دورودراز انسان را خيال‌پرداز بار مي‌آورد و به انسان اجازه نمي‌دهد که لحظاتي به تفکر صحيح بپردازد و به راه دور و دراز و سختي که در پيش دارد بينديشد؛ راهي که امير مؤمنان(عليه السلام)درباره آن مي‌فرمايند: آهِ مِنْ قِلَّه الزَّادِ وَطُولِ الطَّرِيقِ وَبُعْدِ السَّفَرِ وَعَظِيمِ الْمَوْرِدِ؛[١] «آه از کمي توشه و درازي راه و دوري سفر و سختي منزلگاه».

انسان براي اينکه توفيق توبه پيدا کند و بتواند با موانع سخت فراروي توبه مبارزه کند، در درجه اول بايد از خداوند کمک و ياري بطلبد و در درجه دوم به اولياي خدا و امامان معصوم(عليهم السلام) توسل جويد و ارتباطش را با آنان مستحکم سازد. بي‌ترديد کسي که دل خود را با اولياي خدا پيوند زده و دوستي و محبت آنان را بزرگ‌ترين سرمايه عمر خود قلمداد مي‌کند، وقتي بداند قلب مقدس حضرت ولي عصر(عجل الله فرجه الشريف) از گناه او مي‌رنجد و ناراحت مي‌شود، انگيزه بيشتري براي توبه و ترک گناه پيدا مي‌کند.