دنيوي و معنوي فراواني دارد، دعاي جوشن صغير است که شايسته است انسان هفته‌اي يک‌بار و لا اقل ماهي يک‌بار آن دعاي شريف را بخواند، تا بدين‌وسيله به ياد نعمت‌هاي بزرگي بيفتد که گاهي انسان از آنها غافل مي‌گردد. در فرازي از آن دعاي شريف آمده است:

اِلهى‏، وَکمْ مِنْ عَبْدٍ اَمْسى‏ وَاَصْبَحَ فى‏ کرْبِ الْمَوْتِ وَحَشْرَجَه الصَّدْرِ، وَالنَّظَرِ اِلى‏ ما تَقْشَعِرُّ مِنْهُ الجُلُودُ، وَتَفْزَعُ لَهُ القُلُوبُ، واَنَا فى‏ عافِيَه مِنْ ذلِک کلِّهِ... فَلَک الْحَمْدُ يا رَبِّ مِنْ مُقْتَدِرٍ لا يُغْلَبُ، وَذى‏ اَناه لايَعْجَلُ، صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاجْعَلْنى‏ لِنَعمآئِک مِنَ‏ الشَّاکرينَ، وَلِألائِک مِنَ الذَّاکرينَ، اِلهى‏، وَکمْ مِنْ عَبْدٍ اَمْسى‏ وَاَصْبَحَ سَقِيماً مَوْجِعاً فى‏ اَنَّه وَعَويلٍ، يَتَقَلَّبُ فى‏ غَمِّهِ لا يَجِدُ مَحيصاً، وَلا يُسيغُ طَعاماً وَلا شَراباً، وَاَنَا فى‏ صِحَّه مِنَ الْبَدَنِ‏ وَسَلامَه مِنَ الْعَيْشِ، کلُّ ذلِک مِنْک ... اِلهى‏، وَکمْ مِنْ عَبْدٍ اَمْسى‏ وَاَصْبَحَ خآئِفاً مَرْعُوباً مُشْفِقاً، وَجِلاً هارِباً طَريداً، مُنْجَحِراً فى‏ مَضيقٍ وَمَخْبَاَه مِنَ الْمَخابىءِ، قَدْ ضاقَتْ عَلَيْهِ الْأرْضُ بِرُحْبِها، لايَجِدُ حيلَه وَلا مَنْجى، وَلا مَاْوى وَاَنَا فى‏ اَمْنٍ وَطُمَاْنينَه وَعافِيَه مِنْ ذلِک کلِّهِ؛ «خدايا، چه بسا بنده‌اي که شب و روزش مي‌گذرد، درحالي‌که با خطر مرگ مواجه است و دل‌تنگ و اندوهناک است و مرگ را که بدن‌ها از آن لرزان و دل‌ها از آن ترسان مي‌باشند، به چشم مي‌نگرد و من از اين بلاها مصون هستم... خدايا، چه‌بسا بنده‌اي که شب و روزش با بيماري سخت و درد و رنج مي‌گذرد و فرياد مي‌کند و با غم و اندوه در بستر بيماري به خود مي‌پيچد، نه گريزگاهي مي‌يابد و نه خوراک و نوشيدني بر او گوارا مي‌گردد، و من با تندرستي و سلامت بدن و آسودگي و آسايش زندگي مي‌کنم؛ همه اينها از فضل و کرم توست... خدايا، چهبسا بنده‌اي که شب و روزش با ترس و هراس و