سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٧ - گفتوگوي خداوند با بنده محبوب خود در بهشت

ولا وصلٌ فيها الخواصُّ أَنظُرُ إلَيْهِمْ کلَّ يَوْمٍ سَبْعينَ مَرّه وأُکلِّمُهُمْ کلَّما نَظَرْتُ إلَيْهِمْ وأَزيدُ في مُلْکهِمْ سَبعينَ ضِعْفاً. وإذا تَلَذَّذَ أهلُ الجنّه بِالطّعامِ وَالشَّرابِ تَلَذَّذُوا اُولئک بِذِکْري وَکَلامي وَحَديثي؛[١] «اي احمد، در بهشت قصري است که از لؤلؤ و دُر و مرواريد ساخته شده و آنها روي هم انباشته شده‌اند و شکستگي و گره‌اي ندارند. در اين قصر خاصان درگاه من به سر مي‌برند و هر روز هفتاد بار به آنها مي‌نگرم و به وسعت و گستره ملکشان هفتاد برابر مي‌افزايم، و آن‌گاه که اهل بهشت از طعام و شراب بهشتي لذت مي‌برند، آنان از ياد و کلام من لذت مي‌برند».

شکي نيست که حقايق جهان آخرت با حقايق اين عالم متفاوت مي‌باشند و ازاين‌رو ما نمي‌توانيم از حقايق آن جهان تصوير دقيق و روشني داشته باشيم و تصورات، ادراکات و تخيلات ما نمي‌توانند ما را به حقيقت آن جهان واقف سازند. به‌تعبيرديگر، ما مي‌توانيم از طريق حواس پنج‌گانه خود با برخي از موجودات اين جهان ارتباط برقرار کنيم و تصوري از رنگ‌ها، شکل‌ها و خواص آنها به دست آوريم. اما نمي‌توانيم حقايق آن جهان را احساس کنيم، چون حقايق آن عالم دور از دسترس است و حواس ما را به قلمرو آنها راهي نيست. بااين‌وجود ويژگي‌ها و خصوصياتي که از جهان آخرت در روايات و آيات بيان شده، تنها نماي مبهمي از آن عالم را براي ما ترسيم مي‌کنند و از شباهت‌هاي محدودي که آن عالم با جهان ما دارد و از مقايسه نعمت‌هاي آن عالم با جهان خاکي، تصوير مبهمي از آن عالم به دست مي‌آوريم.

يکي از ويژگي‌هايي که خداوند براي بهشتيان در اين حديث ذکر مي‌کند که درک آن براي ما ممکن نيست، اين است که آنان در بهشت کاخي دارند که هر طبقه آن از گوهر (لؤلؤ) يک‌پارچه ساخته شده است و اين گوهر بي‌اندازه شفاف است و هيچ لکه