سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٥ - عهد شيطان در گمراه ساختن انسان
دَخَلَتْ أُمَّه لَّعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَکواْ فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لأُولاَهُمْ رَبَّنَا هَـؤُلاء أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ قَالَ لِکلٍّ ضِعْفٌ وَلَـکن لاَّ تَعْلَمُونَ؛[١] «[خداي] فرمايد: با گروههايي از پريان و آدميان که پيش از شما بودهاند در آتش دوزخ رويد؛ هرگاه که گروهي درآيد گروه همکيش خود را نفرين کند، تا چون همگي در آن به هم رسند، گروه پسين [پيروان] درباره گروه پيشين [رهبران خود] گويند: خداوندا، اينان ما را گمراه کردند، پس آنها را دوچندان عذاب آتش بده. [خداي] گويد: هرکدام را [عذاب] دوچندان است وليکن نميدانيد».
آنگاه وقتي دوزخيان سراغ شيطان ميروند و او را سرزنش ميکنند و به او ميگويند که تو ما را گمراه کردي و باعث گشتي که از بهشت و سعادت محروم گرديم و گرفتار عذاب ابدي شويم، شيطان در پاسخ ميگويد:
وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَکمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّکمْ فَأَخْلَفْتُکمْ وَمَا کانَ لِيَ عَلَيْکم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُکمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَکم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِکمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي کفَرْتُ بِمَآ أَشْرَکتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ؛[٢] «و چون کار [حسابرسي در رستاخيز] به انجام رسيد، شيطان [به دوزخيان] گويد: خدا به شما وعده داد، وعده راست و من به شما وعده دادم و با شما خلاف کردم و مرا بر شما هيچ تسلطي نبود جز اينکه شما را خواندم و مرا پاسخ داديد، پس مرا سرزنش مکنيد و خود را سرزنش کنيد؛ نه من فريادرس شمايم و نه شما فريادرس من؛ من به اينکه پيش از اين [يعني در دنيا]
[١] اعراف (٧)، ٣٨. [٢] ابراهيم (١٤)، ٢٢.