سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٠ - دادرسي و بخشش سنت بنده نوازي خداوند

مي‌فرمايد: أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَکشِفُ السُّوءَ...؛[١] «يا آن‌که درمانده چون او را بخواند پاسخ دهد و گزند و آسيب را از او بردارد».

٢. برطرف کننده زيان: يکي از صفات الاهي که در قرآن با تعابير ديگري از آن ياد شده کاشف الضر است. نظير آيه وَإِن يَمْسَسْک اللّهُ بِضُرٍّ فَلاَ کاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَإِن يَمْسَسْک بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَى کلِّ شَيْءٍ قَدُيرٌ؛[٢] «و اگر خدا گزندي به تو رساند، کسي جز او بازدارنده آن نيست و اگر تو را نيکي رساند پس او بر هر چيزي تواناست».

٣. احسان کننده بزرگ: يکي از اسماي الهي، اسم شريف «بَرّ» است که به معناي مهربان بر بندگان و حاکي از احسان و نيکوکاري خداوند در حق بندگان خويش است.

٤. داناي اسرار: خداوند به همه اسرار و راز انسان‌ها آگاه است و هيچ چيز از خداوند پنهان نمي‌ماند؛ خداوند دراين‌باره مي‌فرمايد: أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْواهُمْ وَأَنَّ اللّهَ عَلاّمُ الْغُيُوبِ؛[٣] «آيا ندانستند که خدا پنهانشان و رازگفتنشان را مي‌داند و خداوند داناي همه نهان‌ها و ناپيداهاست؟»

٥. پرده‌پوشي بر خطاها: خداوند به زيبايي بر خطاهاي انسان پرده‌پوشي مي‌کند و با وجود آگاهي به همه لغزش‌هاي انسان، آنها را مي‌پوشاند که اگر پرده‌پوشي خداوند نبود، اسرار انسان هويدا مي‌گشت و نزد همه رسوا مي‌شد.