سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٤٤ - راهکار افزايش محبت به خداوند

تُحْصُوهَا إِنَّ الإِنسَانَ لَظَلُومٌ کفَّارٌ؛[١] «و از هرچه خواستيد به شما داد، و اگر [بخواهيد] نعمت خدا را بشمريد آن را نتوانيد شمرد؛ به‌راستي آدمي ستمگر و ناسپاس است».

بنابراين، براي افزايش محبت به خداوند، انسان دو کار بايد انجام دهد: ١. خوبي‌ها، کمالات و نعمت‌هاي الاهي را بشناسد، ٢. بر روي آن خوبي‌ها، کمالات و نعمت‌ها تمرکز يابد. چه آنکه به جهت گرفتاري‌هاي زندگي و تعلقات، انسان دچار غفلت مي‌شود و در اين صورتْ صِرف شناخت نعمت‌هاي الاهي تاثيري نمي‌بخشد. گاهي انسان کسي را دوست مي‌دارد و پس از آنکه مدتي از او دور شد و از توجه‌اش به او کاسته شد، به مرورْ آن محبت کاهش مي‌يابد. پس براي اينکه گرفتاري‌هاي روزمره زندگي ما را از ياد خدا غافل نسازد و از محبت‌ ما به خداوند نکاهد، بايد عميقاً به نعمت‌هاي خداوند توجه داشته باشيم و فکرمان را بر روي آن نعمت‌ها متمرکز سازيم، در اين صورت شعله محبت به خداوند همواره در دل ما روشن و فروزان مي‌ماند. در قدم اول بايد به نشانه‌ها و آيات الاهي در پيرامون و در وجود خود بنگريم و دريابيم که همه عالم آيت خداست. بنگريم به تدبيرهايي که خداوند درباره ما رقم زده است. بنگريم به نعمت‌هايي که خداوند در درون وجود ما قرار داده و نيز نعمت‌هايي که خارج از وجود ماست، نظير نعمت پدر، مادر، استاد، دوستان و همه کساني که از احسان و انس با آنها بهره‌مند مي‌گرديم. بي‌ترديد انديشه بيشتر در نعمت‌هاي خدا، محبت ما را به خداوند توسعه مي‌بخشد و آن‌گاه با تمرکز بر روي خداوند و نعمت‌هاي او، عوامل رهزن و غفلت از فراروي ما کنار مي‌روند و رشته محبت ما به خداوند مستحکم و پرفروغ مي‌ماند.