سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٧٧ - ارزش پي جويي خير و اهداف ارزشمند و اميد بستن به آنها

اهداف صرف مي‌گردد و قدم‌هايي که برداشته مي‌شود عمل صالح به‌حساب مي‌آيد. ازاين‌روي خداوند درباره ارزش و فضيلت همراهي با رسول خدا(صلي الله عليه و آله) و تحمل سختي‌ها در راه اسلام فرمود:

مَا کانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَه وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ اللّهِ وَلاَ يَرْغَبُواْ بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ذَلِک بِأَنَّهُمْ لاَ يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلاَ نَصَبٌ وَلاَ مَخْمَصَه فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ يَطَؤُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْکفَّارَ وَلاَ يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلاً إِلاَّ کتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ إِنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ؛[١] «مردم مدينه و باديه‌نشينان پيرامونشان را نسزد که از [همراهي با] پيامبر خدا سر باز زنند و نه اينکه به [حفظ] جان‌هاي خويش رغبت کنند و از جان وي روي گردان شوند [يعني جان‌هاي خويش را از جان او عزيزتر شمارند]. اين ازآن‌روست که در راه خدا هيچ تشنگي، رنج و گرسنگي بديشان نرسد و هيچ گامي در جايي که کافران را به خشم آرد ننهند و ضربه‌اي به دشمن نزنند [و از آنان اسير و غنيمت نگيرند و آنان را زخمي نکنند و نکشند] مگر اينکه به سبب آن، براي ايشان کار نيک و شايسته نويسند؛ که خدا مزد نيکوکاران را تباه نمي‌کند».

در روايات از آرزوهاي طولاني که معطوف به دنياست و امکان تحقق نيز دارند نکوهش شده است چه رسد به آرزوهايي که امکان تحقق ندارند؛ مثل کسي که به خيال‌بافي مبتلا مي‌گردد و در آن حال آرزو مي‌کند که بزرگ‌‌ترين ثروتمند دنيا گردد. اما در ارتباط با آخرت، حتي آرزوهايي که تحقق آنها از توان انسان خارج است و به‌طور طبيعي انسان نمي‌تواند بدان‌ها دست يابد، مطلوب و پسنديده هستند و ناشي از همت بلند انسان مي‌باشند. مثل کسي که مي‌داند بين مقام او با مقام و منزلت رسول خدا(صلي الله عليه و آله)