سَبِيلَكَ‌- اى پروردگار ما، رحمت و علم تو همه چيز را فرا گرفته. پس آنان را كه توبه كرده‌اند و به راه تو آمده‌اند بيامرز.» و توبه نخستين شرط است براى آن كه خداوند بپذيرد كه بنده به نزد او بازگردد. امّا شرط دوّم اين است كه آن توبه راستين باشد و بنده بر آن بپايد و بدان ادامه دهد، پس تنها راه خدا را پيروى كند، بى آن كه ديگر به راه شيطان برگردد.

اين بينش و بصيرتى است كه پروردگار ما كه بر همه چيز علم و آگاهى دارد به ما مى‌دهد.

«وَ قِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ‌- و آنان را از عذاب دوزخ نگهدار.» اين مهمترين و بزرگترين دعايى است كه براى مؤمن امكان دارد در حقّ خود و برادرانش بكند، بدين سان هنگامى كه مؤمن به درگاه خداوند توبه مى‌كند، آن فرشتگان (حاملان عرش) همراه اويند. افزون بر اين آنچه در زندگى وجود دارد، بشر را/ ٢٩ به اصلاح خويشتن و بازگشت به راه راست فرا مى‌خواند.

[٨] هنگامى كه انسان صالح و نيكو كردار بود بيگمان به ديگران فايده خواهد رساند، و در آن صورت به پدران و فرزندانش و همچنين به اشخاصى كه پيرامون او هستند مانند همسرش سود مى‌رساند و با صلاح و درستى خود به آنان فايده مى‌بخشد و ايشان با او وارد بهشت مى‌شوند، مگر آن كه كاملا منحرف باشند، و اين بدان معنى است كه زندگى بر پايه سازندگى نهاده شده نه ويرانگرى، و بر اساس صلاح قرار دارد نه فساد، و فرشتگان با اذن پروردگارشان اين روند و حركت را تأييد و پشتيبانى مى‌كنند.

«رَبَّنا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌- اى پروردگار ما! آنان را و هر كه را صالح باشد از پدران و همسران و فرزندانشان به بهشتهايى جاويدان كه به آنها وعده داده‌اى داخل كن كه تو پيروزمند حكيمى.» پس به عزّت و تسلّط خود قادر بر پذيرفتن دعايى، و به حكمت خود اجابت مى‌كنى يا اجابت نمى‌كنى، و اين چنين بر هر كس دعا مى‌كند شايسته است كه‌