تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٩ - رهنمودهايى از آيات
معناى واژهها
٣٦ [نزغ]: برانگيختن همان «نخس» تحريك كردن و حريص كردن نسبت به چيزى است كه انسان را به فساد مىخواند. پس شيطان آدمى را تحريك مىكند و او را بويژه هنگام دشمنى و در معركه به باطل برمىانگيزد و تهييج مىكند.
(*): سجده واجب (**): محلّ وجوب سجده.
/ ٢١٧
گفتند: پروردگار ما اللَّه است و پايدارى ورزيدند
رهنمودهايى از آيات
قرآن در آياتى كه گذشت نمونهاى از مردمى را كه به مخالفت با پروردگار پرداختند بيان كرد و گفت كه همدمانى بد براى آنان مقدّر شد و بدترين سرنوشت بر ايشان برگزيده شد. در اينجا نمونهاى كاملا بر عكس با آن يك بيان مىشود، و آن مردانى هستند كه به مخالفت با نيروهاى اجتماعى پرداختند و ايمان خود را نسبت به خدا آشكارا اعلان كردند (و مردم را بدان فرا خواندند) و سپس بر يك راستا پايدارى ورزيدند، تا آنجا كه خداوند فرشتگان را به گونهاى شايسته بر آنان فرو مىفرستد، كه بيم و اندوه ايشان را از آنان برطرف مىكنند و آنها را به بهشت مژده مىدهند، و به آنان اطمينان مىبخشند كه دوستشان هستند، در دنيا آنان را