تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥٦ - رهنمودهايى از آيات

[وقر]: يعنى سنگينى گوش از شنيدن قرآن.

[غير ممنون‌]: يعنى غير مقطوع، زيرا «ممنون» از منّ به معنى قطع كرد يا «المنّ» (منّت نهادن) به معنى آزار و سر كوفتى كه احسان را ضايع و مكدّر مى‌سازد، يعنى مكدّر نشده با منّت گذارى.

/ ١٦١

پس بدو روى آوريد و از او آمرزش بخواهيد

رهنمودهايى از آيات

قرآن سوره «فصّلت» را به گونه‌اى آغاز مى‌كند كه تمهيدى براى حقايقى باشد كه اين سوره يادآور شده است

يكم: بينا ساختن مردم به حقيقت قرآن، و اين كه قرآن كتابى است كه آيه‌هايش به استوارى و روشنى بيان شده، و به زبان عربى وحى شده و حقايق را براى كسانى كه مى‌دانند بيان مى‌كند. پس قرآن كتاب دانش و شناخت است هم چنان كه كتاب حكمت و پرورش و مژده دهنده و بيم دهنده است، امّا براى كسانى رهنماست كه بدان گوش مى‌دهند نه كسانى كه از آن هدايت نمى‌جويند و از آن روى گرداندند تا آنجا كه گفتند: دلهاى ما در پرده‌هاست، و گوشهاى ما سنگين است و بر چشمان ما پرده است، و مسافت ميان ما و تو با حجاب بسته شده، سپس با پيامبر (ص) بدين گونه به مبارزه و هم چشمى پرداختند كه آنها بر حسب افكار خود كار مى‌كنند و او هم بايد بر حسب آراء خود كار كند تا بنگرند عاقبت از آن كيست.

همچنين سياق مطلب در آغاز اين سوره راه درست سود بردن از قرآن را