تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٧٨ - شرح آيات

او قرار و آرام گيرد.

«أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْناهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ‌- يا آن عذابى را كه به آنها وعده داده‌ايم به تو نشان مى‌دهيم، كه ما بر ايشان توانا هستيم.» پس دارايى يا زورمندى آنها سودى برايشان ندارد.

[٤٣] از آنجا كه سرانجام كافران نابودى است بايد در برابر تطميع و تهديدى كه مى‌كنند ايستادگى كرد، و اين امر جز به توسّل و چنگ در زدن محكم به رسالت امكان پذير نمى‌شود.

«فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ‌- پس در آنچه به تو وحى شده چنگ بزن.» مؤمن بايد از خلال بينشهاى وحى به پديده‌هاى سياسى و اجتماعى بنگرد، تا به گونه‌اى منفى زير تأثير آنها قرار نگيرد، و بايد شيوه‌هاى رسالت را بدقّت به كار بندد و اجرا كند تا خدا او را در زمين چيرگى دهد، زيرا هر بند از بندهاى شريعت نيرو و اقتدار است، و بايد به درستى خطّ و روش خود مطمئن باشد زيرا اعتماد به پيروزى، خود راه رسيدن به آن است.

«إِنَّكَ عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌- كه تو بر راه راست هستى.» [٤٤] شرف در داراييها و منصبهاى آنها نيست، بلكه شرف همانا در وحيى است كه نام و آوازه متمسّكان و پيروان خود را به هر افقى مى‌رساند.

/ ٤٨١ «وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ‌- و براستى كه وحى (قرآن) سبب بلند آوازه گشتن تو و قوم توست.» مال داران رفته‌اند، و داستانهايشان مايه عبرت آموزان شده است، در حالى كه نام صاحبان رسالت در طول قرون و اعصار هم چنان بر هر زبانى جارى است.

آرى، صاحبان رسالت را پيش و بيش از ديگران درباره رسالت به پرسش گيرند، زيرا رسالت در سراى ايشان فرود آمده و ايشان شايسته‌تر و سزاوارتر به آن‌اند.

«وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ‌- و زودا كه باز خواست شويد.»