تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٦ - شرح آيات

مسئوليتهاى كامل خود را به روز قيامت بر دوش گيرند، ولى آنان را از سرانجام الحاد (روى گرداندن) و كجروى، و بهانه تراشى، و خود فريبى بر حذر داشته است، زيرا او براستى بدانچه مى‌كنند بيناست و مى‌داند چه كار و براى چه مى‌كنند.

[٤١] كتابى كه خدا براى بندگانش فرستاده آيات متجلّى در آفرينش او را منعكس مى‌كند، پس كسى كه از آن روى بگرداند از نصيب خود روى گردانده، زيرا اين كتاب يادآورى چيزهايى است از حقايق مهمّ كه بشر آنها را فراموش كرده است.

«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جاءَهُمْ‌- آنان كه به قرآن كه براى هدايتشان آمده است كفر مى‌ورزند.» آنها همان ملحدان نسبت به آيات خدايند، و سرنوشتشان نابودى است زيرا از كتابى با قدرت روى گرداندند.

«وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ- و حال آن كه كتابى ارجمند و توانمند است.» چگونه ارجمند و توانمند نباشد در صورتى كه پروردگار عزت و توانمندى وعده داده است كه آن را حفظ مى‌كند، و به هر كه بدان يارى و پيروزى رساند يارى و پيروزى مى‌دهد، و براستى/ ٢٤٤ اين كتاب سنّتهاى الهى را در مورد انتقامى كه به سختى از مخالفان مى‌گيرد منعكس مى‌سازد، پيامبر (ص) درباره قدرتمندى و عزّت قرآن خبر داده و گفته است

«هر كس را كه آن را فرا روى خود قرار دهد به بهشت رهبرى مى‌كند، و هر كس را كه آن را پس پشت نهاده به آتش مى‌كشاند».

مفسّران گفته‌اند: خبر مبتدا در اينجا به سبب دلالت سياق آيه محذوف است چنان كه بگوييم، همانا كسى كه بازديد دشمنى كند، و براستى كه زيد نيرومند است، يعنى او كامياب نمى‌شود زيرا با كسى دشمنى مى‌كند كه نيرومند است.

[٤٢] و نيز عزّت و پيروزمندى قرآن در اين امر جلوه‌گر مى‌شود كه براستى حق است و حق پيروزمند است.

«لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ‌- نه از پيش روى آن باطل بدان راه يابد و نه از پس آن.»