تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٥ - شرح آيات

تحريف مى‌كند، و گفته‌اند: اين آيه درباره ابو جهل نازل شده، در حالى كه مفسّران ديگر گويند معنى و مراد آن: كسانى هستند كه از آيات ما بر مى‌گردند، و به نظر مى‌رسد اين معنى به روند مطلب نزديكتر باشد.

«لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا- بر ما پوشيده نيستند.» با وجود آن كه ملحد به نيرنگهاى بعيد دست مى‌زند و مى‌كوشد رد كردن آيات از جانب خود را با تراشيدن نظريّه‌هاى فلسفى و انديشه‌هاى باطل و دروغبافيهاى خيالى بپوشاند، ممكن است اين همه مردم را بفريبد، و ملحدان نيز خود را بدانها بفريبند، ولى بر خداوند پوشيده نيست زيرا علم خدا بر نيّتهاى پليد آنها احاطه دارد و بدان سبب بدانها پاداش آتش مى‌دهد.

«أَ فَمَنْ يُلْقى‌ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ- آيا آن كه به آتش افكنده مى‌شود بهتر است يا آن كه روز قيامت ايمن (و بى هيچ وحشتى) مى‌آيد؟»/ ٢٤٣ امتياز بشر بر ديگر موجودات زنده گرايش او به آينده‌اى بهتر است. آيا مى‌بينى كه بشريت امروز چگونه در جستجوى پيشرفت در تمدّن است؟ چرا؟ براى آن كه مردم ايمنى آينده را مى‌خواهند، ولى از بزرگترين امنيّتى كه ناگزير بايد براى آن بكوشند غافل‌اند، و آن همانا ايمنى آنها در روز قيامت است كه براى كسى حاصل نمى‌شود مگر آن كه به آيات پروردگارش گوش فرا داده و با سرسپردگى به آنها پاسخ مثبت داده باشد.

و از آنجا كه پاسخگويى و پذيرفتن آيات خدا با هشيارى و آگاهى و شدّت تصميم از جانب مؤمنان كامل مى‌شود از اين رو آنان خود با ايمنى به صحراى محشر مى‌آيند، در حالى كه الحاد سرسپردگى به هوى را كامل مى‌كند و از اين ملحدان را به شديدترين وجهى به آتش دوزخ مى‌افكنند.

«اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ- هر چه مى‌خواهيد بكنيد، او به كارهايتان بيناست.» خداوند به بندگان خود به اندازه‌اى محدود در دنيا آزادى داده است كه‌