تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠ - شرح آيات

كند، بلكه بر اساس مقياسهاى عادلانه‌اى كه رسالتهاى پيامبران آنها را بيان كرده، به حساب اعمال مردم مى‌رسد.

«الْيَوْمَ تُجْزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ‌- آن روز هر كس را همانند عملش جزا مى‌دهند.»/ ٤٢ كردار در نهان يا آشكار، اندك يا بسيار، و اين آيه مقياسهاى ديگر را كه باطل است لغو مى‌كند، همچون فدا دادن و شفاعتهاى پندارى، يا اين كه تنها به صرف تظاهر به وابستگى به حق سودى برد، و اين لغو معيارهاى باطل آنجاست كه آيه بر «بِما كَسَبَتْ‌- دستاورد» خود شخص و كردار او تأكيد مى‌كند. در اينجا آيه كريم به عدالت الهى اشاره مى‌كند و گويد

«لا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ‌- آن روز به كسى ستمى نمى‌رود و خدا زود به حسابها مى‌رسد.» زيرا علم و توانايى او مطلق است، و براى اين كه او در پرتو مقياسها و حجّتها به حساب مردم نمى‌رسد، وقتى انسان با دانش و امكانات محدود خود دستگاه كامپيوترى را كشف كرده باشد كه كالاها و چمدانها را از خلال صفحه تلويزيونى در ظرف چند لحظه كشف كند و درون آنها را معلوم سازد، پس وضع كار پروردگار ما كه زود به حساب مى‌رسد، چگونه بايد باشد؟! پس برخى نپندارند كه افزونى شماره افراد بشر و تنوّع نامه‌هاى اعمال آنها به درجه‌اى كه به حساب نمى‌گنجد مانع دقّت يا انصاف ورزى پروردگار ما در حسابرسى مى‌شود، هرگز ... چنين نيست، بلكه او حسابرسى است كه حتى نفسهاى آنان را برايشان مى‌شمارد و نهفته‌هاى ضميرشان را حسابرسى مى‌كند و اين همه را در يك ساعت به روز قيامت انجام مى‌دهد.

[١٨] «وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ- و از روز قيامت بترسانشان.» «آزفة» يكى از نامهاى روز قيامت است، و شايد هر نامى از نامهاى آخرت به مناسبتى معين و براى حالتى مشخّص آمده است.

و اين نام را چند معنى است