تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢ - رهنمودهايى از آيات

/ ٢٤

فرمان، از آن خداى بلند مرتبه بزرگ است‌

رهنمودهايى از آيات

براى آن كه اوضاع و احوال دشوار اراده مؤمن را در هم نشكند، بويژه وقتى كه گردنكشان عليه او كه تنهاست مى‌ستيزند، يا هنگامى كه در نهان براى حفظ ايمان خود مى‌كوشد، و براى آن كه مؤمن با روى آوردن به خدا از پليدى و چرك شرك پاكيزه شود، پروردگار ما چنين وحى مى‌كند كه بزرگترين آفريدگان خدا كه عرش قدرت الهى را حمل مى‌كنند براى كسانى كه روى به خدا نهاده و بدو ايمان آورده‌اند، آمرزش مى‌طلبند و براى آمرزش آنان دعا مى‌كنند كه خداوند آنان را از عذاب دوزخ باز دارد و آنان و هر كه را از پدران و فرزندانشان كه صالح باشد، به بهشتهاى جاودان درآرد و به رحمت خود از عقوبتهاى بد حفظ كند.

در حالى كه كافران نفرين مى‌شوند و به آنها ندا مى‌رسد كه دشمنى خدا با شما از دشمنى شما با خودتان، هنگامى كه ايمان را رد كرديد، بزرگتر است. و آنها را مى‌بينى كه در آن هنگام همگام به درگاه خدا زارى مى‌كنند و مى‌گويند: ما پس از آن كه دو بار تجربه مرگ و زندگى را پشت سر گذاشتيم اينك چنان شديم كه به گناهان خود اعتراف مى‌كنيم، و مى‌پرسند: آيا مى‌توانيم از كشيدن عذاب معاف شويم و به در رويم؟ امّا اين درخواست آنها رد مى‌شود، بدين دليل كه آنها به توحيد كافر شده و به شريكان برتراشيده (براى خدا) ايمان آورده‌اند، و براستى كه فرمان از آن خداى بلند مرتبه بزرگ است نه از آن شريكان برتراشيده پندارى.

/ ٢٥ خداست كه بتنهايى، خود در آفرينش حكمرواست، و اوست كه مردم را به وسيله آيات و نشانه‌هايش به سوى خود راهنمايى مى‌كند، و در آسمان روزى‌