تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٢٤ - رهنمودهايى از آيات

/ ٥٢٦

اوست كه هم در آسمان خداست و هم در زمين خداست‌

رهنمودهايى از آيات

قرآن، كسانى را كه با رسالت دشمنى و عناد مى‌ورزند، و از حق پيروى نمى‌كنند بيم مى‌دهد كه عنادشان بزودى عذابى را بر آنان چيره مى‌كند كه نمى‌توانند آن را از خود دور سازند.

وقتى انسان با حق عناد ورزد بزودى بدون هيچ ملاحظه‌اى و پرهيزى منكر هر چيز حقّى مى‌شود (و ما ديده‌ايم كه چگونه برخى از فيلسوفان در تاريخ وجودى را كه آشكارترين و درخشانترين چيزى است كه بشر شناخته منكر شدند و گفتند

همانا چيزى كه ما آن را نمى‌بينيم وجودش جز خيالات نيست).

سپس پروردگار ما بيخردانه بودن گفتار مشركان را كه مى‌گويند خدا را پسرى است، آشكار مى‌سازد، و اين بدان گونه است كه پيامبر (ص) به آنها پاسخ مى‌دهد كه او اوّلين پرستندگان خداست و همه چيز آفريده خداست، و هيچ چيز قايم به ذات خود نيست كه قايم بر همه چيزهاست، و اگر او آسمانها و زمين را نگاه ندارد بيقين هر دو نابود مى‌شود، و اگر از ميان بروند كيست كه پس از آن آنها را نگاه تواند داشت! و همين وضعى كه در عالم تكوين است در عالم تشريع نيز وجود دارد، پس اگر خدا اراده كند كه كسى را فقير كند آيا كسى مى‌تواند او را بى‌نياز كند؟! و اگر بخواهد كسى را گمراه كند آيا كسى مى‌تواند او را هدايت كند؟!/ ٥٢٧ پايان آيات از خدايى سخن مى‌گويد كه هم در آسمان و هم در زمين‌