تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦٧ - شرح آيات

كنم؟ هرگز ... كسى كه مى‌خواهد چنين كند بايد روزى خود را در تيمارستان بيابد! همچنين است كسى كه مى‌خواهد با وحى خدا، و سنّت او در پرورش و اقتصاد و سياست و اجتماع مخالفت كند.

شرح آيات

[٩] دهها سال بر آدمى مى‌گذرد و اشتغال به كمترين چيزها او را از انديشيدن به بزرگترين حقايق باز مى‌دارد. پس زمين را با نشانه‌هايى بزرگ كه در آن وجود دارد مى‌بيند ولى نمى‌پرسد: چگونه زمين آفريده شده، و چگونه گسترده شده، و چگونه ارزاق در آن به وجود آمده و مقدر شده، و براى پذيرفتن زندگى، اين نعمت بزرگ و راز سترگ آماده گشته است؟

قرآن، ما را يادآور مادرمان زمين مى‌شود، و به قوانين و سنّتهاى خدا در آن، و اين كه خدا آن را در ظرف دو روز آفريده است، اشاره مى‌كند، شايد به پروردگار قدرت هدايت شويم.

«قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَ تَجْعَلُونَ/ ١٧٣ لَهُ أَنْداداً ذلِكَ رَبُّ الْعالَمِينَ‌- بگو آيا به كسى كه زمين را در دو روز آفريده است كافر مى‌شويد و براى او همتايانى قرار مى‌دهيد؟» از خلال اين روند به بزرگى زمين پى مى‌بريم تا شايد به عظمت آفريدگارى كه آن را تنها در دو روز آفريده است رهنمايى شويم، و همچنين ميزان خطر كفر نسبت به پروردگار بزرگ خود را دريابيم! پرسشهايى پياپى درباره اين آيه به ذهن مى‌آيد: آفرينش چگونه تمام شد؟

و آن دو روز كه زمين در آنها آفريده شده چيست؟ و چرا بر آن دو روز تأكيد شده است؟

يكم: برخى نظريات جديد مى‌گويد: زمين پيش از نزديك به دو مليون سال از خورشيد جدا شده، پس آيا معنى آفريدن زمين در دو روز اين است؟ يا معنى آفريدن زمين فراهم ساختن آن به صورتى است كه آمادگى پذيرفتن شرايط زندگى را