تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٠ - شرح آيات

رسالت و بيم دادن آنها به وسيله آن ندارى).

اين چنين خداوند قرآن عربى را به تو وحى مى‌كند تا امّ القرى (مادر شهر مكّه) و پيرامون آن (و از آنجا قوم عرب و تمام جهانيان) را بيم دهى و همه را از روزى كه آفريدگان همه گردآورى مى‌شوند و در برابر پروردگارشان به حساب دهى مى‌ايستند و در آن ترديدى نيست بترسانى. در آنجا مردم به دو گروه تقسيم مى‌شوند: اهل بهشت، و اهل دوزخ.

بدين سان قرآن در آغاز سوره شورى عظمت وحى و پايگاه رسالت را بيان مى‌كند و به دنبال آن پايگاه كسى را بيان مى‌كند كه آن را مى‌رساند و نمودار مى‌سازد و به نام آن حكم مى‌كند تا رسالت محور مجتمعى باشد كه اختلافات خود را بدان ارجاع مى‌كنند و از آن مجتمع براى نيل به خواستها و آرزوهاى خود به حركت در مى‌آيند.

شرح آيات

[١- ٢] «حم* عسق».

به تفسير حروف مقطّع در سوره‌هاى پيشين مراجعه كنيد. از آنچه درباره اين حروف گفته‌اند يكى آن است كه حروف مذكور به همان سوره كه در آغاز آن آمده است اشاره دارد. يا اشاره به نامهاى نيكوى خداست، يا به مفهومهايى معيّن در آن سوره و عموما به كلمه‌اى كه شبيه اين حروف است اشاره دارد و چنان است كه گفته شود: اين چنين، وحى و معانى بزرگى كه اين سوره بر آن دلالت دارد از خلال اين حروف برمى‌آيد.

[٣] «كَذلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌- اين چنين خداوند پيروزمند حكيم، به تو و كسانى كه پيش از تو بودند وحى مى‌فرستد.» هر چند امّتهايى كه رسالتهاى الهى بر آنان نازل شده تفاوت دارند يا ويژگيهاى/ ٢٧٩ كسانى كه آن رسالتها را رسانده‌اند متفاوت است ولى همه آن رسالتها