«قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً- بر اين مزدى از شما نمى‌خواهم» سخن را پايان داد، سپس گفت: «إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌- مگر دوست داشتن خويشاوندان» يعنى ولى خويشاوندى خود را با شما به يادتان مى‌آورم، و گويى از لحاظ لفظ اجر و مزدى است، امّا بواقع مزدى در كار نيست.

اين مفسّر معروف در تقرير پاسخ هم چنان پيش مى‌رود و گويد: صاحب كشّاف از پيامبر (ص) نقل مى‌كند كه گفت

«هر كس بر دوستى آل محمد (ص) بميرد شهيد مرده است، هلا! (بهوش باشيد) هر كه بر دوستى آل محمد (ص) بميرد آمرزيده است، هلا! هر كه بر دوستى آل محمد (ص) بميرد توبه كار مرده است، هلا! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد مؤمنى با ايمان كامل مرده است، هال! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد فرشته مرگ و سپس نكير و منكر بدو مژده بهشت دهند، هلا! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد او را چنان كه عروس را به خانه شوهر برند به زفاف بهشت برند، هلا! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد براى او در گورش دو در به بهشت گشايند، هلا! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد خدا گور او را زيارتگاه فرشتگان رحمت سازد، هلا! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد بر آيين سنّت و جماعت مرده است، هلا! هر كه/ ٣٤٠ بر دشمنى آل محمد بميرد روز قيامت نوشته‌اى برابر ديدگانش آيد كه از رحمت خدا نااميد شود، هلا! هر كه بر دشمنى آل محمد بميرد كافر مرده است، هلا! هر كه بر دشمنى آل محمد بميرد بوى بهشت را نشنود».

اين است آنچه صاحب كشّاف آن را روايت كرده، و من گويم آل محمد (ص) همان كسانى هستند كه كار خود را بدو وا گذاشتند و همه كسانى كه كارشان در حدّ كمال و استوارى بدو واگذار شده بود همان آل (و خانواده) اند، و شك نيست كه پيوستگى ميان فاطمه و على و حسن و حسين با پيامبر خدا (ص) محكمترين پيوستگيها بوده و اين موضوعى است كه به نقل متواتر همچون امر معلوم و مسلّمى درآمده، پس واجب آمده كه ايشان همان «آل خانواده» باشند، و نيز مردم در كلمه «آل» اختلاف كرده‌اند. گروهى گفته‌اند مراد خويشاوندان است و برخى‌