تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦١ - رهنمودهايى از آيات

/ ٣٦٧

و كارشان بر پايه مشورت با يكديگر است‌

رهنمودهايى از آيات

قرآن در اين درس از محورى سخن مى‌گويد كه اين سوره به نام آن ناميده شده و همان شورى (رايزنى) است، ولى پس از آن كه آن را در چارچوب بحث از ابعاد شخصيّت ايمانى قرار مى‌دهد. چرا؟ زيرا صفتها اعمّ از خير و شر از حالتى در شخصيّت اجتماع سرچشمه مى‌گيرند، و با يكديگر همگام و مترادف مى‌شوند، پس راستى همراه احسان است، و امانت همپاى وفا و همچنين ديگر صفتها، زيرا ريشه صفتهاى خير همان بينش و ايمان است، هم چنان كه صفتهاى پست نيز با يكديگر پيوستگى دارند زيرا ريشه آنها يكى است كه همان بيمارى دل باشد.

صفت شورايى كه اين درس بر محور آن دور مى‌زند رابطه مثبت ميان افراد امّت را در سطح تصميم گيريهاى عمومى نمودار مى‌سازد.

شورى به حقيقت نمى‌پيوندد مگر آن كه روابط اجتماعى در زمينه‌هاى مختلف تدريجى فرا رونده پاك و مثبت و در سطح رايزنى و تبادل فكرى باشد، زيرا شورى در اجتماع ستمگرى/ ٣٦٨ و طبقاتى و نژادى سودى ندارد و در اجتماعى كه به خرد گرايى و برنامه‌ريزى و رهنوردى علمى در زندگى خود اعتقاد ندارد و به دنبال چيزى كه خرد جامعه را برانگيزد و دانش آن را بيفزايد نمى‌رود، بهره‌اى نمى‌دهد، در حالى كه شورى بيش از هر چيز نياز بدان دارد كه ثمره خود را به اجتماعى با فضيلت بدهد كه به صفتهايى نفسانى آراسته باشد تا اجراى برنامه‌هاى علمى را كه در پرتو شورى صادر مى‌شود، عملى كند.

و شايد از اين روست كه اين آيات، پيش از بيان صفت شورى، به بيان‌