تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٥ - شرح آيات

آيا دانستيد كه وحى خدا چه معنى مى‌دهد و عظمت رسالتهاى خدا چيست، و در چه مقام والايى سزاوار است كه آنها را قرار دهيم؟

منزّها، بار خدايا، خرد ما را به نور خود روشن ساز چنان كه قدر وحى تو را بشناسد و ما با روى گرداندن از آن يا كوچك شمردن احكام آن در دنيا و آخرت زيانمند نشويم!/ ٢٨٣ و مفسّران گفته‌اند: آسمانها به سبب فرود آمدن وحى از راه عبور از آنها از هم مى‌شكافد، چنان كه پروردگار ما گويد: «لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى‌ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ‌ [٤] اگر اين قرآن را بر كوه نازل مى‌كرديم، از خوف خدا، آن را ترسيده و شكاف خورده مى‌ديدى».

يكى از آنان گفته است: به سبب بالا رفتن اخبار شرك مردم از خلال آنها، چنان كه پروردگار ما گويد: «تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا. أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً [٥] نزديك است از اين سخن آسمانها بشكافند و زمين شكافته شود و كوه‌ها فرو افتند و درهم ريزند، زيرا براى خداى رحمان فرزندى قايل شده‌اند».

به نظر من چنين مى‌رسد كه مهمتر از تمام اينها عظمت خدا و بيم بازخواست اوست. پس آن است كه نزديك است آسمانها از آن از هم بشكافند، و آسمانها به ستايش و پرستش او در حال تسبيح گفتن هستند، گرچه ما آن را نمى‌بينيم و نمى‌شنويم.

«وَ الْمَلائِكَةُ- و فرشتگان،» كه نيروهايى با خردند كه بر تمام جرمهاى آسمانى و ساختارها و قوانين هستى نظارت دارند و آنها را مى‌بينى كه در برابر جبروت و تسلّط خدا سرسپرده‌اند و او را بدانچه شايسته است تقديس و تنزيه مى‌كنند و اين تسبيح با تسبيح بر نعمتهايى‌