تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣١ - شرح آيات

آنهايى كه در آيات خدا مجادله مى‌كنند چگونه منحرف مى‌شوند؟» و شهوتهايشان آنان را به كدام وادى گمراهى مى‌كشاند؟

به نظر مى‌رسد كه عموم اين آيات شامل هر نشانه‌اى است كه ما را به حقيقت رهنمون مى‌شود، ولى در اينجا به مناسبت مطلب سخن از دلايل رستاخيز و شواهد پاداش و مسئوليّت به ميان آمده كه تمهيدى براى ذكر آن آيات است.

[٧٠] جزاى عادلانه كسانى كه كتاب و احكامى را كه خداوند به پيامبران خود وحى كرده تكذيب كردند در انتظار آنان است.

«الَّذِينَ كَذَّبُوا بِالْكِتابِ وَ بِما أَرْسَلْنا بِهِ رُسُلَنا- كسانى كه اين كتاب را دروغ انگاشتند و آنچه را به وسيله پيامبران خود فرستاده‌ايم تكذيب كردند.» شايد ذكر «پيامبران» در اينجا براى دلالت بر ضرورت تسليم به حقّ و نيز به شخصى است كه نمايانگر حق و همان پيامبر و امام است. اين از آن روست كه تمام وحى به تفصيل و با جزئيات در كتاب نيامده بلكه بخشى/ ١٣٤ از آن را پيامبر در رفتار خود (سنّت) بيان مى‌كند، و كسى كه يك پيامبر يا كتاب آسمانى را تكذيب كند گويى تمام كتابهاى آسمانى و تمام پيامبران را تكذيب كرده است.

«فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ‌- به زودى خواهند دانست.» و مى‌دانند با چه عذاب سختى كيفر مى‌يابند.

[٧١] آنان را با غلهايى كه بر گردنشان مى‌افكنند و زنجيرهايى كه آنان را بدانها مى‌بندند، مى‌كشانند.

«إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ السَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ‌- آن گاه كه غلها را به گردنشان اندازند و با زنجيرها بكشانندشان.» چه خوارى و ذلّتى! بدين سان خداوند پس از آن كه در دنيا به آنان آزادى داده و آنها از آن استفاده نكرده‌اند، بلكه خود را به غلهاى شهوات و زنجيرهاى نظامهاى شرك آميز مقيّد كرده‌اند، آنان را در بند مى‌كشد.

[٧٢] ولى ... در كدام درّه‌اى آنها را مى‌كشانند؟

«فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ‌- در آب جوشان، سپس در آتش‌