تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٢ - شرح آيات

مى‌كنيم مى‌بينيم كه ترس بزرگترين دستمايه حكومت گردنكشان و مستكبران است، پس اگر انسان يا ملتى از مانع ترس بگذرد حقوق و آزادى و استقلال خود را باز مى‌گرداند.

«وَ لا تَحْزَنُوا- و غمگين نباشيد.» بر آنچه از زيان ديدگيهايى كه گذشته است، پس فرشتگان نمى‌گذارند دلهاى پايداران عرضه امواج شك آوردنى شود كه شياطين در آنها بر مى‌انگيزند و مى‌گويند: تا كى قربانى بدهيم؟ آيا نمى‌بينى كه ملّتهاى ديگر چگونه از نعمت آرامش برخوردارند؟ و آيا به رفيقت نمى‌نگرى كه توانگر شده است،/ ٢٢٠ و همدرست كه امروز بزرگترين كارشناس شده و همسايه‌ات كه به وزارت رسيده است؟ آيا بس نيست؟ تا كى در غربت و هجرت و محرومى به سر مى‌برى؟ بيگمان اين گونه سخنها توليد اندوه مى‌كند و در نتيجه سبب انبوه شدن جهات منفى مى‌شود اگر فرشتگان براى برطرف كردن آن مداخله نكنند، عزم و همّت كوشندگان را سست مى‌كند، ولى چگونه؟

در واقع فرشتگان اثر ترس و اندوه را از دلهاى راستروان با مژده بهشت و نعمتهاى آن مى‌زدايند.

«وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ‌- شما را به بهشتى كه به شما وعده داده شده بشارت است.» از آنجا كه مؤمنان عرضه گونه گون فشارها هستند، و طاغوت و يارانش از خوشگذرانان و گمراه كنندگان تمام وسايل فشار را عليه آنان مى‌آزمايند، فرشتگان هم چنان پياپى بر آنان فرود مى‌آيند (نه تنها يك بار) و هر بار كه در معرض گونه‌اى از فشار قرار گيرند فرشتگان به نعمتى در برابر آن نزد خدا ايشان را نويد مى‌دهند تا اثر آن فشار را بزدايند، و شايد امام امير مؤمنان- عليه السلام- به همين امر اشاره مى‌كند، آنجا كه گويد

«آن كس كه خواهان بهشت است دست از شهوتها بدارد، و آن كه از دوزخ هراسان روى به حرام شده‌ها نيارد، و آن كه در دنيا زهد ورزد مصيبتها بر او