تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٧ - شرح آيات

«أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‌- آگاه باشيد كه خدا آمرزنده مهربان است.» و اگر چنين نبود بر روى زمين جاندارى را نمى‌گذاشت كه نسبت به خدا نافرمانى كند. و شايد اين آيه حقيقتى مهمّ را بيان مى‌كند، و آن اين است كه (تنها) اوست كه هر كه را و هر گاه بخواهد مى‌آمرزد و رحمت مى‌كند، و اعتقاد به خدايى يا نيمه خدايى فرشتگان خطاست، در حالى كه نقش و وظيفه آنها از آمرزش خواهى براى مؤمنان نزد پروردگارشان تجاوز نمى‌كند، و خداوند است كه مقرر مى‌دارد توبه بندگان و شفاعت فرشتگان را بپذيرد يا بر حسب مشيّتى كه مورد پرسش قرار نمى‌گيرد و آفريدگانند كه به پرسش گرفته مى‌شوند، آن را نپذيرد.

[٦] و كار بشر شگفت است كه از وسعت دامنه مهربانى و رحمت خدا بهره نمى‌گيرند بلكه شريكانى غير از او براى او مى‌انگارند و هر چه نعمت او بر آنان افزونتر مى‌شود از او دورتر مى‌شوند! و پروردگار ما آنها را تهديد مى‌كند كه آنچه از دست و اندامهايشان برمى‌آيد نوشته مى‌شود تا دير يا زود آنها را باز خواست و مجازات كنند.

«وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ- و كسانى كه جز او را به دوستى گرفتند.» معتقدند كه آنها بديشان روزى مى‌دهند، و خطرها را از ايشان دور مى‌سازند، و خطا مى‌كنند زيرا تنها خداست كه مراقب ايشان است و از ايشان نگهبانى مى‌كند.

/ ٢٨٥ «اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ‌- خدا مراقب و نگهبان آنان است.» آنها را با رحمت گسترده دامن خود كه فرمانبردار و نافرمان را دربر مى‌گيرد نگهبانى مى‌كند، و هر چه را از دست آنان برمى‌آيد نيز نگهدارى و ثبت مى‌كند، و آنها به تنهايى خود مسئوليّت كارهاى خود را بر عهده دارند.

«وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ‌- و تو وكيل آنها نيستى.» پس پيامبر وظيفه‌اى جز رساندن رسالت و ابلاغ آن ندارد.